ସନ୍ଧ୍ୟା ର ସମୟ

 

ସନ୍ଧ୍ୟା ର ସମୟ

ହେଲୋ ସାଙ୍ଗମାନେ, କେମିତି ଅଛନ୍ତି ସମସ୍ତେ । ଆଶା କରୁଛି କି ସମସ୍ତେ ଭଲରେ ଥିବେ । ଏ କାହାଣୀ ଟି ସମ୍ପୂର୍ଣ କାଳ୍ପନିକ । ଏହା କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷ କିମ୍ବା ସତ୍ୟ ଘଟଣା ସହ ଜଡ଼ିତ ନୁହେଁ । ଏହା ଏକ ପାରିବାରିକ ଯୌନ ଉନ୍ମାଦକାରି କାହାଣୀ । ଏହାକୁ ପଢ଼ି ଆପଣ ମାନେ ଏହାର ଆନନ୍ଦ ନିଅନ୍ତୁ ।

ଯଦି କେହି ପାରିବାରିକ ଯୌନକ୍ରିୟା ସମ୍ବନ୍ଧିତ କାହାଣୀ ପ୍ରତି ଅନିଚ୍ଛୁକ ତାହେଲେ କାହାଣୀ କୁ ଆଗକୁ ପଢ଼ି ନିଜର ମୂଲ୍ୟବାନ ସମୟ କୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ ।

ଇତି

ଆପଣଙ୍କର ପ୍ରିୟ ର Odishan

(ଭାଗ ୧)

ଭୁଁ ଭୁଁ ଭୁଁ ଭୁଁ ଭୁଁ ଗୋଟେ ବାଇକ ତୀବ୍ର ଗତି ଅନ୍ଧାର ରାତି ମାଡ଼ି ଚାଲି ଥାଏ । ଜାଣିବା ଯେମିତି ସେ ଚାଳକ ଏକ ବଡ଼ କାମ ରେ ଯାଉଛି ଆଉ ତାର ବହୁତ୍ ବିଳମ୍ବ ହେଇ ଗଲାଣି । ହଠାତ୍ ସାମ୍ନାରେ ଏକ ଟ୍ରକ ଭାରସାମ୍ୟ ହରାଇ ବାଇକ ସାମ୍ନାରେ ପଶିଆସିଲା । ଟ୍ରକ ଟି ବାଇକ ସହ ବହୁତ୍ ଜୋର୍ ରେ ଧକ୍କା ଦେଇ ଚାଲି ଗଲା । ଅନ୍ଧାର ରାତି ଶୁନଶାନ୍ ରାସ୍ତାରେ ସେ ଲୋକ ଟି ପଡ଼ି ରହିଛି ରାସ୍ତା ର ଏକ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ।

ଲୋକ - HELP ME ।

ବଞ୍ଚାଅ ..........!

ବଞ୍ଚାଅ...........!

ବଞ୍ଚାଅ............!

ଶୁନଶାନ୍ ରାସ୍ତାରେ ଲୋକଟିର ଚିତ୍କାର ସୁଲୁସୁଲିଆ ପବନରେ କାହିଁ ହଜି ଯାଉଥିଲା । ଲୋକଟିର ଆଖି ଧୀରେ ଧୀରେ ବନ୍ଦ୍ ହେଇ ଆସିଲା । ଲୋକଟି ଯେବେ ନିଜର ସମସ୍ତ ଜୋର୍ ଲଗେଇ ଆଖି ଖୋଲିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲା ଆଉ ହଠାତ୍ ଖୋଲି ଦେଖେ ତ ତା ଆଖି ଆଗରେ ବହୁତ୍ ଲାଇଟ୍ ଜଳୁଛି ଆଉ ସେ ଏକ ବେଡ୍ ରେ ବସିଛି । ସେ ଆଖି ଖୋଲିବା ସହ ଗୋଟିଏ ନାଁ ସହ ଆଖି ଖୋଲିଲା ସନ୍ଧ୍ୟା..................ଚିତ୍କାର ଶୁଣି ତା ପାଖରେ ଥିବା ନର୍ସ ଚମକି ପଡ଼ିଲା । ଆଉ ଲୋକକୁ ଦେଖି ତା ପାଖରେ ଯାଇ ପହଞ୍ଚି ଗଲା ।

ନର୍ସ - ସାର୍ କଣ ହେଲା ଆପଣଙ୍କର । ରେଲାକ୍ସ୍ ....

ନର୍ସ ଲୋକ ପାଖରେ ଥିବା ସମୟ ରେ ଷ୍ଟାଫ ବଏ ଯାଇ ଡକ୍ଟରଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ଖବର ଦେଲା ।

ଷ୍ଟାଫ ବଏ - ସାର୍ ୧୪ନଂ ବେଡ୍ ରେ ଥିବା ପେସେଣ୍ଟ ର ସେନ୍ସ ଆସିଯାଇଛି ।

ଡକ୍ଟର - ଠିକ୍ ଅଛି ତମେ ଚାଲ, ମୁଁ ଯାଇ ପହଞ୍ଚୁ ଅଛି ।

କିଛି ସମୟ ପରେ ଡକ୍ଟର ଲୋକ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ଗଲେ । ସେ ପ୍ରଥମେ ସ୍ତେଥୋସ୍କୋପ ଲୋକର ଛାତିରେ ପକେଇ ଯାଞ୍ଚ କରିଲେ ଆଉ ତାପରେ ଆଖିର ତଳ ପତା କୁ ଟାଣି ଯାଞ୍ଚ କରିଲେ । ପୁଣି ଡାହାଣ ହାତର ନାଡି କୁ ଧରି ଯାଞ୍ଚ କରିଲେ ।

ଡକ୍ଟର - NOW HE IS OUT OF DENGER (ସେ ଏବେ ବିପଦ ମୁକ୍ତ) ଏବେ ତାଙ୍କ ଲୋକଙ୍କ ସହ ମିଶିବାକୁ ଦେଇ ପାର।ଏତିକି କହି ଡକ୍ଟର ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ । ନର୍ସ ରୁମ୍ ରୁ ବାହାରକୁ ଆସି କହିଲେ ।

ନର୍ସ - ମାଡାମ୍ ଆପଣ ଏବେ ପେସେଣ୍ଟ କୁ ଦେଖା କରିପାରିବେ ।

ବାହାର ୱେଟିଂ ଚେୟାର ରେ ବସିଥିବା ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକ ଟି ଆଖିରୁ ଲୁହ ପୋଛି ଲୋକକୁ ଦେଖା କରିବା ପାଇଁ ଖୁସିରେ ଦଉଡ଼ି ଆସିଲା।

ସ୍ତ୍ରୀ - ତମର କଣ ଦରକାର ଥିଲା ଏତେ ଜୋର୍ ରେ ଗାଡି ଚଲେଇବା । ଥରୁଟିଏ ମୋ କଥା ଭାବିଲ ନାହିଁ ।

ଲୋକ - ଆରେ ସନ୍ଧ୍ୟା ମୋର କିଛି ହେଇନି ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - କିଛି ହେଇନି ଅଶୋକ ! ଆଉ କେତେ ହେଇଥିଲେ କହିଥାନ୍ତ କିଛି ହେଇଛି ବୋଲି ।

ଏତିକି କହି ସେ ତାର ବାମ ହାତଟାକୁ ଅଶୋକ ର ଗୋଡ଼ରେ ମାରିଦେଲା । ଅଶୋକ ଯେତେବେଳେ ସନ୍ଧ୍ୟା ର ହାତ ସ୍ପର୍ଶ କୁ ଅନୁଭବ କରି ପାରିଲା ନାହିଁ ତ ସେ ତଳ ଆଡ଼କୁ ଅନେଇ ଦେଖିଲା । ସେ ଦେଖେ ତ ତାର ଗୋଡ଼ ସମ୍ପୂର୍ଣ ଠିକ୍ ଅଛି ହେଲେ କିଛି ଜଣା ପଡୁନି କଣ ପାଇଁ ।

ଅଶୋକ - ସନ୍ଧ୍ୟା ଆରେ ସତରେ ମୋର କିଛି ହେଇନି ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ତମେ ଦୀର୍ଘ ୨ମାସ ହେଲାଣି ଏ ମେଡିକାଲ ବେଡ୍ ରେ ପଡ଼ି ରହିଛ ।

ଅଶୋକ - କ'ଣ ମୁଁ...... ଦୀର୍ଘ ୨ମାସ ବେହୋସ୍ ଥିଲି ???

ସନ୍ଧ୍ୟା - ହଁ । ଭଗବାନ ଙ୍କ ଅଶେଷ କୃପାରୁ ଆଜି ତମେ ଚେତା କୁ ଫେରିଛ।

ଅଶୋକ - ତା ମାନେ ମୋ ଡ୍ରିମ୍ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ ....... କ'ଣ ସେ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ କାନ୍ସଲ ହେଇଗଲା ???

ସନ୍ଧ୍ୟା - ଏଥି ଘର ବୁଡି ପାଣି ଅଣ୍ଠିଏ ହେଲାଣି ତମର ଆହୁରି ସେ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ ଚିନ୍ତା । ଥର ଟି ଏ ତ ମୋ କଥା ଚିନ୍ତା କର ।

ଅଶୋକ ସନ୍ଧ୍ୟା ର ଏ କଥା ଶୁଣି ହସିଦେଲା ।

ଅଶୋକ - ହା ହା ହା । ଠିକ୍ ଅଛି ପ୍ରିୟେ ଏବେ ଠାରୁ ତମ କଥା ହିଁ ଚିନ୍ତା କରିବି ଠିକ୍ ଅଛି ତ !

ସେ ସମୟ ରେ ନର୍ସ ଆସିଗଲା

ନର୍ସ - ଏବେ ପେସେଣ୍ଟର ଡ୍ରେସିଂ ହେବ । ଏବେ ଆପଣ ବାହାରକୁ ଯାଆନ୍ତୁ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ମୁଁ ଏବେ ବାହାରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛି। ଡ୍ରେସିଂ ସରିଲେ ଆସିବି ।

ସନ୍ଧ୍ୟା ବାହାରକୁ ଚାଲିଗଲା । ନର୍ସ ଅଶୋକ ର ପିନ୍ଧା ଲୁଗା କାଢି ସମ୍ପୂର୍ଣ ଲଙ୍ଗଳା କରିଦେଲେ। ନର୍ସ ପ୍ରଥମେ ସଲିନେ ନେଇ ବାଣ୍ଡେଜ୍ ଉପରେ ଢାଳି ତାକୁ ଓଦା କରିଦେଲେ ‌। ପୁଣି ତାକୁ ଧୀରେ ଧୀରେ କାଢ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ଖ୍ୟାତ କୁ ଭଲସେ ସଲାଇନ ରେ ଧୋଇ ଦେଲେ ତା ପରେ ମୂପିରୋସିଁ ଓଇନ୍ତ୍ମେଟ ଲଗାଇଦେଇ ପୁଣି ବାଣ୍ଡେଜ କରିଦେଲେ । 

ବାଣ୍ଡେଜ୍ ସରିଲା ପରେ ସେ ନର୍ସ କୁ କଣ କେଜାଣି ଲାଗିଲା ସେ ଅଶୋକ ର ବାଣ୍ଡ କୁ ଧରି ପକେଇ ହଲେଇବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଅଶୋକ ବେଡ୍ ରେ ପଡ଼ି ରହି ସବୁ ଦେଖି ଥାଏ । ହେଲେ ସେ ଏଯାଏ ଗୋଟେ କଥା ବୁଝି ପାରୁ ନଥାଏ । ବାଣ୍ଡେଜ୍ ହେଇକି ସରିଗଲା ହେଲେ କିଛି ଜଣା ପଡିଲା ନାହିଁ କଣ ପାଇଁ । ହାତ ର ସବୁ କିଛି ଜଣା ପଡ଼ିଲା । ହେଲେ ଗୋଡ଼ ର ଡ୍ରେସିଂ ଜଣା ପଡ଼ିଲା ନାହିଁ । ହେଲେ ଏ କଣ ମତେ କିଛି ମାଲୁମ୍ ପଡୁ ନହିଁ ।

ଅଶୋକ - ଦିଦି ମତେ ତଳ ପଟେ କିଛି ଅନୁଭବ କାହିଁ ହଉନି ।

ନର୍ସ - କଣ ଅନୁଭବ ହଉନି ?

ଅଶୋକ - ଆପଣ ଏବେ ମୋର ହାତ କୁ ଡ୍ରେସିଂ କରିଲେ ସେଇଟା ମତେ ଜଣା ପଡ଼ିଲା ହେଲେ ଗୋଡ଼ ର ଡ୍ରେସିଂ ଜଣା ପଡ଼ିଲା ନାହିଁ !!!!

ନର୍ସ - ଡକ୍ଟର ଆସିଲେ ତାଙ୍କୁ ପଚାରି ନେବେ । ଠିକ୍ ଅଛି ??

ଅଶୋକ - କେତେବେଳେ ଆସିବେ ଡକ୍ଟର ??

ନର୍ସ - ସାର୍ ଙ୍କର ୫ ଟାରେ ରାଉଣ୍ଡ ଅଛି ସେତେବେଳେ ଆପଣ ପଚରିଦେବେ । ଏବେ ଆପଣଙ୍କୁ ଇଞ୍ଜେକସନ ଦେଇ ଦେଉଛି ଆପଣ ଆରାମ କରନ୍ତୁ ।

ଅଶୋକ - ଦିଦି ଟିକେ ସନ୍ଧ୍ୟା କୁ ଦକିଦିଆନ୍ତେ ନାହିଁ !! ତା ସହ ଟିକେ କଥା ହେଇ ଥାଆନ୍ତି ।

ନର୍ସ - ଦେଖନ୍ତୁ ସାର୍ ଏବେ ଆପଣଙ୍କୁ ରେଷ୍ଟ ନେବା ତା ଆପଣଙ୍କ ଶରୀର ପାଇଁ ଠିକ୍ ରହିବ ।

ଏତିକି କହି ନର୍ସ ଗୋଟେ ଇଞ୍ଜେକସନ ଦେଇ ଦେଲା । ଇଞ୍ଜେକସନ ର କିଛି ସମର ରେ ଅଶୋକ କୁ ନିଦ ଲାଗିଲା ଆଉ ସେ ସୋଇ ପଡ଼ିଲା ।

ଆସନ୍ତୁ ଏବେ character ବିଷୟରେ ଜାଣିବା........

ଅଶୋକ ସାହୁ - ସାହୁ ଇଣ୍ଡଷ୍ଟ୍ରି ର ମାଲିକ ।

ବୟସ - ୪୫ ବର୍ଷ

ଉଚ୍ଚତା - ୫'୯"

ବାଣ୍ଡ - ୬"

ରଙ୍ଗ - ଶ୍ୟାମଳ

ବାଇକ ର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ପ୍ରଶଂସକ ଗାରେଜ୍ ରେ ସମସ୍ତ ନୂଆ ଆଉ ଟ୍ରେଣ୍ଡିଂ ବାଇକ ଧାଡ଼ିକି ଧାଡ଼ି ସଜା ହେଇ ରହିଛି ।

ରୁଚି - ବାଇକ ରେସିଂ

ସନ୍ଧ୍ୟା ସାହୁ - ଅଶୋକ ର ଧର୍ମ ପତ୍ନୀ

ବୟସ - ୩୬ ବର୍ଷ

ରଙ୍ଗ - କ୍ଷୀର ଭଳି ଧଳା

ମାପ - ୩୪-୨୮-୩୬

ରୂପ ଗୁଣ ବୁଦ୍ଧିରେ ଏକ ନମ୍ବର । ହେଲେ ବହୁତ୍ କାମାତୁର୍ ଏବଂ ସେକ୍ସି ‌।

ଆଗକୁ ନୂଆ character ଆସିଲେ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟ ରେ ଜାଣିବା

(ଭାଗ ୨)

ସନ୍ଧ୍ୟା ବାହାରକୁ ଆସି ନିଜର ସ୍ମାର୍ଟ ଫୋନ କୁ ବାହାର କରି କିଛି ସମୟ ଚିପିବାକୁ ଲାଗିଲା । ତା ପରେ ସେ ମୋବାଇଲ କୁ କାନ ରେ ଲଗାଇଦେଇ କିଛି ସମୟ ଖୁସିର ସହ ଅପେକ୍ଷା କରିଲା ।କିଛି ସମୟ ରୀଂ ଗଲା ପରେ ସେପଟରୁ ଜଣେ ଲୋକର ଶବ୍ଦ ଶୁଭିଲା ।

***** - ହଁ ମା କହ !

ସନ୍ଧ୍ୟା - ସମୟ ବାପାଙ୍କୁ ହୋଷ ଆସିଗଲାଣି ।

ସମୟ - କ'ଣ କହୁଛୁ ମା !! ! ସତରେ । ହେ ପ୍ରଭୁ ତୋର କୋଟି କୋଟି ଆଶିଷ !!!! ମାଆ ମୁଁ ଏବେ ଯାଇ ପହଞ୍ଚୁଚି ।

ସନ୍ଧ୍ୟା ତାକୁ ଆଉ କିଛି କହିବା ପୂର୍ବରୁ ତିଂ ତିଂ ହେଇ କଲ କଟିଗଲା । ମୁସ୍କିଲ ରେ ୩୦ ମିନିଟ ହୋଇଥିବ କି ନାହିଁ ହସ୍ପିଟାଲ ସାମ୍ନା ରେ ଗୋଟେ ଅଡି କ୩ ଆସି ପହଞ୍ଚି ଗଲା । ସେଥିରୁ ଗୋଟେ ହଟା କଟା ନବ ଯୌବନ ର ଭରପୁର ପିଲାଟେ ବୟସ ପାଖାପାଖି ୧୮ ହେବ ଲାଗୁଥିଲା ଯେମିତି ୨୪- ୨୫ ବର୍ଷ ହେଇଥିବ । ସେ ପିଲା ଟି ସିଧା ଦୌଡ଼ି ଆସି ସନ୍ଧ୍ୟା ପାଖରେ ପହଁଚିଗଲା ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ତୁ ଆସିଗଲୁ ସମୟ !!!

ସମୟ - ହଁ ମାଆ । ବାପା ଏବେ କେମିତି ଅଛନ୍ତି ? ଡକ୍ଟର କ'ଣ କହିଲେ ??? ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବି କି ନାହିଁ ??? ଆଉ କେତେ ଦିନ ପରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖା କରିପାରିବି ???

ସମୟ ର ପ୍ରଶ୍ନ ର ପେତି ରୁ ପ୍ରଶ୍ନ ସରିବାର ନା ହି ନେଉନଥିଲା ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ଆରେ ବାପା ଟିକେ ନିଃଶ୍ୱାସ ଭଲସେ ନେ ତା ପରେ ଗୋଟେ ଗୋଟେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବୁ । ଆସିଲୁ କି ନାହିଁ ପ୍ରଶ୍ନ ର ରେଳ ଲେଗେଇ ଦେଲୁଣି।

ସମୟ - ବାପାଙ୍କ ହୋଶ ଆସିବା ଖୁସିରେ ମୁଁ ଆଉ ରହିପରିଲିନି ସେଥିପାଇଁ ଏତେ ସବୁ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରି ଚାଲିଛି

ସନ୍ଧ୍ୟା - ହେଲା ବାବା ଛାଡ଼ ।

ସମୟ - ମାଆ ମୁଁ ଯାଉଛି ବାପାଙ୍କୁ ଦେଖା କରି ଆସିବି ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ଟିକେ ରହିଯା ।

ସମୟ ମାଆର ଏମିତି କଥା ଶୁଣି ମନ ଦୁଃଖ କରିଲା ।

ସମୟ - କଣ ହେଲା ମାଆ ? ବାପାଙ୍କର ଏତେ ଦିନ ପରେ ହୋଶ ଆସିଛି ଅଥଚ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖା କରି ପାରିବି ନାହିଁ ???

ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ ର ଏମିତି ଯାତ୍ରା ଡାଇଲୋଗ ଶୁଣି ହସିଦେଲା ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ଆରେ ବଦମାସ୍ ବାପାଙ୍କର ଏବେ ଡ୍ରେସିଂ ହଉଛି । ଡ୍ରେସିଂ ସରିଲା ପରେ ଯିବୁ ଦେଖା କରିବ ପାଇଁ ।

ଠିକ୍ ସେତିକି ବେଳେ ନର୍ସ ଏକୁଇପମେଣ୍ଟ ଟ୍ରଲୀ ଧରି ବାହାରକୁ ଆସିଲା ।

ସମୟ - ସିଷ୍ଟର ଏବେ ମୁଁ ବାପାଙ୍କୁ ଦେଖା କରିବା ନା ??? 

ପ୍ରଶ୍ନ ଭରା ଚେହେରା ବନେଇ ସେ ନର୍ସ କୁ ପଚାରିଲା !!!

ନର୍ସ - ଦେଖନ୍ତୁ ,ତାଙ୍କର ହୋଶ ଆସିଛି ସତ ହେଲେ ସେ ଏଯାଏ ସମ୍ପୂର୍ଣ ଠିକ୍ ହେଇ ନାହାନ୍ତି । ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ଟିକେ ଅଧିକ ରେଷ୍ଟ୍ ଦରକାର । ଡକ୍ଟର କହିଛନ୍ତି ଖାଲି ଭିଯିଟିଂ ଆଉଆର ରେ ପେସେଣ୍ଟ କୁ ଦେଖା କରିହେବ ।

ସମୟ - ହେଲେ ସିଷ୍ଟର । ଆମେ ତ ତାଙ୍କ ଫାମିଲି ଲୋକ ।

ନର୍ସ - ମୁଁ ଏତେ କଥା ଜାଣିନି । ମତେ ଡକ୍ଟର ଯାହା ଇନ୍ସ୍ତିକ୍ଟ କରିଲେ ମୁଁ ତାହା କହିଲି । ବାକି ଯଦି କିଛି କହିବାର ଅଛି ତାହେଲେ ଡକ୍ଟର ଙ୍କ ସହ କଥା ହୁଅନ୍ତୁ ।

ସମୟ - ଡକ୍ଟର କୋଉଠି ଅଛନ୍ତି ?

ସମୟ ଟିକେ କର୍କଶ ସ୍ୱର୍ ରେ ନର୍ସ କୁ ପଚାରିଲା ।

ନର୍ସ ସମୟ ର କଥା ରେ ଟିକେ ଡରିଗଲା ।

ନର୍ସ - ସ ...ଶ ...ସ ...ସେ ୩ନ କେବିନ୍ ରେ ଅଛନ୍ତି ।

ସମୟ ଚାଲିଗଲା ଡକ୍ଟର କେବିନ୍ ଆଡ଼କୁ । ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ ର ଉଗ୍ର ରୂପ ଦେଖି ତା ପଛରେ ଦୌଡ଼ି ଗଲା ତାକୁ ଅଟକାଇବାକୁ ।

(ଭାଗ ୩)

ସମୟ ଶୀଘ୍ର ଡକ୍ଟର ଚାମ୍ୱର ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ସିଧା ଭିତରକୁ ପଶି ଗଲା ।

ସମୟ - ସାଧୁ ଅଙ୍କଲ ବାପା ଏବେ କେମିତି ଅଛନ୍ତି ।

ଡକ୍ଟର - ସମୟ ବାବା କେତେବେଳେ ଆସିଲ ?

ସମୟ - ଏବେ ଏବେ ଆସି ପହଂଚିଛି । ହେଲେ ..... ବାପା ଏବେ କେମିତି ଅଛନ୍ତି

ଡ଼ା ସାଧୁ - ସେ ଏବେ ସମସ୍ତ ବିପଦ ରୁ ବାହାରେ ଅଛନ୍ତି ।

ସମୟ - କଣ ମୁଁ ଏବେ ବାପାଙ୍କୁ ଦେଖା କରି ପାରିବି ??

ଡ଼ା ସାଧୁ - ୱାଇ ନଟ୍ ! ଯାଇ ଦେଖା କର । ଆରେ ହଁ ଟିକେ କମ୍ କଥା ହେଲେ ଭଲ ହେବ । ସେ ଏବେ ଏବେ କୋମା ରୁ ଫେରିଛି ।

ସମୟ - ଠିକ୍ ଅଛି !!!

ଡ଼ା ସାଧୁ - ତମେ ଚାଲ ମୁ ବି ତାକୁ ଆଉ ଥରେ ଦେଖିନେବି ।

ସମୟ ଆଗ ସେ କେବିନ୍ ରୁ ବାହାରି ଗଲା ଆଉ ବାହାରିବା ମାତ୍ରେ ସାମ୍ନାରେ ସନ୍ଧ୍ୟା ଠିଆ ହେଇଥିଲା । ସମୟ ର ଶାନ୍ତ ରୂପ ଦେଖି ତାକୁ ଟିକେ ଆଶ୍ବସ୍ତ ଲାଗିଲା । ଦୁହେଁ ସାଙ୍ଗ ହେଇ ଅଶୋକ ପାଖକୁ ଫେରି ଆସିଲେ ।

ସମୟ - ବାପା ଏବେ ଆପଣଙ୍କୁ କେମିତି ଲାଗୁଛି ।

କଥା କହୁ କହୁ ସମୟ ଆଖିରୁ ଲୁହ ଝରିପଡ଼ିଲା ।

ଅଶୋକ - ଆରେ ମୋର କିଛି ହେଇନି ସମୟ । ଦେଖ ମୁଁ ପୁରା ଠିକ୍ ଅଛି ।

ଅଶୋକ ସମୟ କୁ ଶାନ୍ତ୍ବନା ଦେଲାବେଳେ ତାର ଆଖିରୁ ବି ଦୁଇ ଟୋପା ଲୁହ ଝରି ପଡ଼ିଲା ।

କ'ଣ ବାପା ପୁଅ ଦୁଇ ଜଣ କଣ ସାଙ୍ଗ ହେଇ କାନ୍ଦିବାରେ ଲଗିଛ?? ଡ଼ା ସାଧୁ କେବିନ୍ ଭିତରକୁ ଆସିଲା ବେଳେ କହିଲେ ।

ଅଶୋକ - ଆସନ୍ତୁ ଡ଼ା ସାଧୁ ସାର୍ ।

ଡ଼ା ସାଧୁ - କଣ ମୋ ସହ ଥଟା କରୁଛୁ ନା କଣ । ଏବେ ତ ଠେକିଲୁ। ଆଉ କେବେ ସ୍ପିଡ୍ ରେ ଗାଡି ଚଲେଇବା ବନ୍ଦ୍ । ବୁଝିଲୁ କି ନାହିଁ ।

ସମୟ - ନାଇ ଅଙ୍କଲ ଆଜିଠୁ ତାଙ୍କର ବାଇକ ଚଲେଇବା ବନ୍ଦ୍ ।

ଅଶୋକ - ଆରେ ମୋ ଜୀବନ ନେଇଯାଅ ହେଲେ ଗାଡ଼ିକୁ ମୋଠୁ ଦୁରାଇ ଦିଅନାହିଁ।

ଆଶୋକ କାକୁତି ମିନତି ହେଇ ଗୁହାରି କରିଲା ଭଳି କହିଲା । ତାର ଭାବ ଭାଙ୍ଗି ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଏକ ସାଙ୍ଗରେ ତାହକା ଲଗେଇ ହସିଲେ । ଏମିତି ହସ ମଜା କିଛି ସମୟ ଚାଲିଲା ।

ଡ଼ା ସାଧୁ - ହଉ ତମେ ବାପା ମାଆ ପୁଅ ସମସ୍ତେ କଥା ହୁଅ ମୁଁ ଏବେ ଚାଲିଲି ମୋର ସେଠି ଅନେକ ୱର୍କ ରହି ଗଲାଣି ।

ଅଶୋକ - ଠିକ୍ ଅଛି ।

ସମୟ - ଅଙ୍କଲ ବାପାଙ୍କୁ କେବେ ଘରକୁ ନେଇ ହେବ ??

ଡ଼ା ସାଧୁ - ଆରେ ସେ ଏ କିଛି ଘଣ୍ଟା ହେଲା ହୋଶ ରେ ଆସିଛି ।ତାକୁ ଏବେ ୨୪ ଅାର ଓବଜର୍ଭେସନ ରେ ରଖାଯିବ । ଯଦି କଲି କୁ ତାକୁ ଠିକ୍ ଲାଗେ ଦେନ୍ ତାକୁ ଦିଶ୍ଚର୍ଜ କରିଦେବା । ଏତିକି କହି ଡ଼ା ସାଧୁ ସେଠୁ ତାଙ୍କ କାମରେ ପଳେଇଗଲେ ।

କେବିନ୍ ରେ ରହିଗଲେ ମାଆ ପୁଅ ଆଉ ବାପା ।

(ଭାଗ ୪)

ସନ୍ଧ୍ୟା - ସମୟ ଏବେ ତୁ ଘରକୁ ଯା କଲି ଆସିବୁ। ମୁଁ ବାପାଙ୍କ ପାଖରେ ଅଛି ।

ଅଶୋକ - ହଁ ସମୟ ତୁ ଯାଆ ଘରେ ରେଷ୍ଟ କରିବୁ କାଲି ଆସିଲେ ବାକି କଥା ହେବା ।

ସମୟ - ମୁଁ ଆଉ ଟିକେ ସମୟ ପରେ ଯିବି ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ହଉ । ହେଲେ, ଜଲଦି ପାଳେଇବୁ।

ସମୟ ତା ବାପା ପାଖରେ କିଛି ସମୟ ବସି ରହିଲା । ସେ ଥିବା ଯାଇ କେହି ଆଉ କିଛି କୁହ କୁହି ହେଲେ ନାହିଁ କେବିନ୍ ପୁରା ନୀରବ ଥିଲା । ଇଞ୍ଜେକସନ ପ୍ରଭାବ ରେ ଅଶୋକ କୁ ନିଦ ଆସିଗଲା ଆଉ ସେ ଆରାମ ରେ ସୋଇ ପଡ଼ିଲା । ସନ୍ଧ୍ୟା ବି ସାଇଡ଼ରେ ଥିବା ବେଡ୍ ରେ ଗଡୁ ‌ଗଡୁ କେତେବେଳେ ତାକୁ ନିଦ ଆସିଗଲା ତାକୁ ବି ଜଣା ନ ଥିଲା । ଏକା ସମୟ ସେଠି ତା ବାପା ପାଖରେ ଚାହିଁ ରହିଥିଲା ।

ସନ୍ଧ୍ୟା ସୋଇଥିଲା ବେଳେ ତାର ଶାଢୀ ଖସି ପଡ଼ି ବ୍ଲାଉଜ ପୁରା ଦେଖା ଯାଉଥିଲା । ତାର ଦୁଧ ଉପରେ ବ୍ଲାଉଜ ବହୁତ୍ କାମାତୁର ଲାଗୁଥିଲା । ସମୟ ଯେତେ ବେଳେ ଟିକେ ବୁଲି ଯାଇ ମାଆ କଣ କରୁଛି ଦେଖିବା ପାଇଁ ତା ନଜର ସନ୍ଧ୍ୟା ର ସେଇ ବ୍ଲାଉଜ ରେ ବନ୍ଦ୍ ଥିବା ଦୁଧ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା । ନଜର ପଡ଼ିବା କ୍ଷଣି ସମୟର ହୃଦସ୍ପନ୍ଦନ ବଢ଼ିଗଲା । ଯେମିତି ତାର ସବୁ ରକ୍ତ କେହି ଜଣେ ସୋସି ନେଇଯାଇଛି । ଧୀରେ ଧୀରେ ତାର ଓଠ ଆଉ ପୁଣି ଗଳା ଶୁଖିବାକୁ ଲାଗିଲା । ସେ ତାର ପାଟିକୁ ଓଦା କରିବା ପାଇଁ ପାଟିର ଲାଳ କୁ ଗଳା ରେ ପରେଇବାକୁ ଲାଗିଲା ହେଲେ ଲାଳ ଥିଲେ ତା ତଣ୍ଟି ରେ ଗଳିବ।

ଠିକ୍ ସେତିକି ବେଳେ ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ ଆଡକୁ କଡ ଲେଉଟାଇ ଦେଲା । ଆଉ ତାର ଦୁଧ ବ୍ଲାଉଜ ରୁ ବାହାରକୁ ଆସିବା ପାଇଁ ତତ୍ପର ହେଲା । ଏମିତି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ସମୟ ର ସବୁ ରକ୍ତ ତା ବାଣ୍ଡରେ ପହଞ୍ଚି ଗଲା ଆଉ ସିଧା ତା ମାଆ ଆଡ଼କୁ ଠିଆ ହୋଇ ଚାହିଁଲା । ସତେ ଯେମିତି ଏବେ ମାଆକୁ ତାର ବାଣ୍ଡ ପୁରେଇ ଗେହିଁ ପକେଇବ । ଆଉ ଜୋରରେ ଚିଲେଇ କହିବ ହଁ ହଁ ମୁଁ ଗୋଟେ ମାଆ ଗିହା ।

ସେତିକି ବେଳେ ନାଇଟ୍ ଡିୟୁଟି ରେ ଥିବା ନର୍ସ କେବିନ୍ ରେ ପଶି ଆସିଲା । ହେଲେ ସମୟ ତ ତା ମାଆର ଦୁଧ ଭିତରେ ପଶିକି ଥିଲା । ନର୍ସ ଆସି ଅଶୋକ ର ସବୁ ରେଡିଂସ ଚେକ୍ କରି ପାଲେଇବାକୁ ଥିଲା କି ତା ନଜର ସମୟ ର ପ୍ୟାଣ୍ଟ୍ ରେ ଥିବା ତମ୍ବୁ କୁ ଗଲା । ସମୟ ର ତମ୍ବୁ ଦେଖି ତାର ପାଟି ଆପେ ଆପେ ଖୋଲି ଗଲା ।

ଆଉ ଅନାୟସ ରେ କହିଦେଲା ।

ହେ ମାଆ ଏତେ ବଡ଼ ବାଣ୍ଡ !!!!!

ନର୍ସ ର ପାଟି ଶୁଣି ସମୟ କୁ ଚେତା ଆସିଲା ଆଉ ସେ ହଡ଼ବଡ଼େଇ ଗଲା । ଆଉ ନଜର ପକେଇ ଦେଖେ ତା ସାଙ୍ଗରେ ନର୍ସ ଠିଆ ହେଇଛି ଆଉ ତାକୁ ଏକ ଲୟ ରେ ଦେଖିଚାଲିଛି।ସମୟ ନର୍ସ ର ନଜର କୁ ଅନୁସରଣ କରି ଦେଖେ ତ ନର୍ସ ତା ବାଣ୍ଡ କୁ ଏକ ଲୟ ରେ ଚାହିଁଛି । ସମୟ ନିଜ ପ୍ୟାଣ୍ଟ୍ ରେ ନିଜ ତମ୍ବୁ କୁ ଠିକ୍ କରିଲା । ନର୍ସ ସମୟ ନିଜକୁ ଠିକ୍ କରୁଥିବାର ଦେଖି ହୋଶ ରେ ଆସିଲା ଆଉ ଦୌଡ଼ି କରି ବାହାରକୁ ପାଲେଇଗଲା।

(ଭାଗ ୫)

ସମୟ ନିଜକୁ ଠିକ୍ କରି ସାରି ନିଜକୁ ବହୁତ୍ ଗ୍ଲାନି ମାନେ କରିଲା ‌। ଆଉ କେବିନ୍ ରୁ ବାହାରି ଆସି ଘରକୁ ପଲେଇଗଲା।

ତାପର ଦିନ ସକାଳେ

ଡକ୍ଟର ଅଶୋକ ପାଖକୁ ଆସିଲେ । ସେ ସମୟ ରେ ସନ୍ଧ୍ୟା ଟିକେ କ୍ୟାଣ୍ଟିନ ଆଡ଼େ ପାଲେଇଥିଲା।

ଅଶୋକ - ସାଧୁ ମତେ ଏବେ ଭଲ ଲାଗୁଛି ହେଲେ ଗୋଟେ କଥା ଜାଣି ପାରିଲି ନାହିଁ ଯେ କଲି ସେ ନର୍ସ ମୋର ଟ୍ରିଟମେଣ୍ଟ କରିଲା ହେଲେ ମୋର ଗୋଡ଼ କୁ କିଛି ଅନୁଭୂତ ହେଲା ନାହିଁ ।

ସାଧୁ ଅଶୋକ କଥା ଶୁଣି ତାଙ୍କ ହାତରେ ଥିବା ହାମର ରେ ଅଶୋକ ର ଆଣ୍ଠୁ କୁ ଟେକି ବାଡ଼େଇ ଚେକ୍ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ପୁଣି ତାର ପଦ ରେ ସେ ହମ୍ମର ପଛରେ ଥିବା ମୁନିଆ ତିକୁ ଖୋରି କରି ଦେଖିଲେ ।

ଡ଼ା ସାଧୁ - କିଛି ହଉଛି କି ଅଶୋକ

ଅଶୋକ - ନା କିଛି ଜଣା ପଡୁ ନାହିଁ

ଡ଼ା ସାଧୁ - ନର୍ସ ଜଲଦି ଗୋଟେ mri କରିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କର ।

ଆଉ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଅଶୋକ କୁ mri ରୁମ୍ କୁ ନେଇଯାଇ ଗୋଟେ mri କରିଦେଲେ । ରିପୋର୍ଟ ଦେଖି ସାଧୁ ଅଶୋକ କୁ କହିଲେ ।

ଡ଼ା ସାଧୁ - ଦେଖ ଅଶୋକ ସେ ଆକ୍ସିଡେଣ୍ଟ ପାଇଁ ଏ ନର୍ଭ ଡ଼ାମେଜ୍ ହେଇ ଯାଇଛି । ବହୁତ୍ ବଡ଼ ଦୁଃଖ ର କଥା କି ତୁ ଏବେ ଠିକ୍ ସେ ଚାଲି ପାରିବୁ ନାହିଁ । ଆଉ ଗୋଟେ ବଡ଼ ଦୁଃଖ ର କଥା କି ତୋର ପେନିସ୍ ଠିକ୍ ସେ ଏରେକ୍ଟ ହେଇ ପାରିବ ନାହିଁ । ଆଉ ଯେତେବେଳେ ବି ଏରେକ୍ଟ ହେବ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଧାତୁ ପତନ ହେଇଯିବ ।

ଅଶୋକ - ଆରେ ତୁ ସେମିତି କହନି । ତୁ ବା ଆମ ରାଜ୍ୟ ର ବଡ଼ ଡକ୍ଟର । କିଛି ଗୋଟେ କରି ମତେ ଭଲ କରିଦେ । ଯେତେ ଖର୍ଚ୍ଚ ହେଉ ପଛେ ମୁଁ କରିବି ।

ଡ଼ା ସାଧୁ - ଦେଖ୍ ମୁଁ ମୋ ପାରୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି ଆଉ ଦୁନିଆ ର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ବଡ଼ ଡକ୍ଟର ଙ୍କ ସହ କଥା ହେଇ ବୁଝି ଛି ।

ଅଶୋକ - ହଁ ରେ ଭାଇ । ତୁ ଯେମିତି ବି ହଉ ମତେ ଭଲ। କରିଦେ । ମୋ ବିନା ସନ୍ଧ୍ୟା ର କଣ ହେବ । ସେ ବିଚାରି ଚିନ୍ତା କରି କରି ମରିଯିବ ରେ । କିଛି ଗୋଟେ କର ।

ଡ଼ା ସାଧୁ - ଠିକ୍ ଅଛି ।

ଆଉ ସେ ରୁମ ରୁ ବାହାରି ଗଲା ବେଳେ ଅଶୋକ ତାକୁ ଅଟକେଇଲା ।

ଅଶୋକ - ଏ ବିଷୟ ରେ ମୋ ଘରେ କାହାକୁ କହିବୁନି।

ଡ଼ା ସାଧୁ - ଠିକ୍ ଅଛି ।

ଏତିକି କଥା ହେଇଛି କି ନାହିଁ । ଜଣେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଲେ କ'ଣ କାହାକୁ କହିବନି ସାଧୁ ଭାଇ ?? ସନ୍ଧ୍ୟା ବାହାରୁ ଭିତରକୁ ଆସିଲା ବେଳେ ପଚାରିଲା ।

ଅଶୋକ - ଆରେ ସେ କିଛି ନାହିଁ । ମତେ ସେ ଜଲଦି ଡିସଚାର୍ଜ କରିବା କଥା କହୁଥିଲା । ତ ସେକଥା ସମୟ କୁ ନ କହିବା ପାଇଁ କହୁଥିଲି।

ସନ୍ଧ୍ୟା ଅଶୋକ ର କଥା ଶୁଣି ସାଧୁ ଆଡ଼କୁ ଅନେଇଲା । ସାଧୁ ନିଜ ଆଖିର ଲୁହ କୁ ଲୁଚେଇବି ପାଇଁ ମୁଣ୍ଡକୁ ବୁଲେଇ ଦେଇ ହଁ ରେ ଇଶରା ରେ ଉଙ୍କି ମାରିଲା । ଆଉ ତା ପରେ ସାଧୁ ସେଠୁ ପଳେଇଗଲେ ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - କଣ ଖୁସି ଖବର କୁ ପୁଅକୁ ନା ଜଣେଇ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଜଣେଇବା ଠିକ୍ ହେବ ନାହିଁ ।

ଅଶୋକ - ଆରେ ଆମେ ତାକୁ ସରପ୍ରାଇଜ ଦେବା ।

ଠିକ୍ ସେତିକି ବେଳେ ନର୍ସ ଡିଶ୍ଚାଜ୍ ପେପର ନେଇ ଆସିଲେ । ଆଉ ସାଙ୍ଗରେ ୱିଲ ଚେୟାର ଆଣିକି ଆସିଥିଲା।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ଏ ୱିଲ୍ ଚେୟାର କାହା ପାଇଁ ??

ଅଶୋକ - ଆରେ ଏତ ମୋ ପାଇଁ ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - କାହିଁ ତମେ ଚାଲିକି ଗଲେ ହେବ ନାହିଁ କି ??

ଅଶୋକ - ନାଇ ସାଧୁ କହିଛି ସେ ନ କହିଲା ଯାଏ ଚାଲିବି ନାହିଁ ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ହଉ ଠିକ୍ ଅଛି ଏବେ ଚାଲ ଯିବା ।

ହ୍ବିଲ ଚେୟାର ରେ ବସି ଅଶୋକ ବାହାରକୁ ଆସିଛି କି ନାହିଁ ବାହାରେ ସମୟ ଗାଡି ଧରି ଆସି ହାଜର ।

ସମୟ - ଆରେ ଡକ୍ଟର ଅଙ୍କଲ ଏତେ ଜଲଦି ବାପାଙ୍କୁ ଡିଶ୍ଚର୍ଜେ କରିଦେଲେ । ମାଆ ତମେ ମତେ ଜଣେଇଲ ନାହିଁ କଣ ପାଇଁ??

ସନ୍ଧ୍ୟା - ସେ କଥା ତୋ ବାପାଙ୍କୁ ପଚାର । ମତେ କହିଲେ କି ଆଜି ସମୟ କୁ ଆମେ ସର୍ପ୍ରାଇଜ ଦେବା । ଆଉ ଦେଖ ତୁ ବି ଆସି ପହଞ୍ଚି ଗଲୁ । ହଉ ଧର ବାପାଙ୍କୁ ଗାଡି ରେ ବସେଇ ଦେବା ।

ସମୟ ସନ୍ଧ୍ୟା ଆଉ ହସ୍ପିଟାଲ ର ଜଣେ ଲୋକ ମିଶି ଅଶୋକ କୁ ଗାଡି ରେ ବସେଇ ଦେଲେ ଆଉ ଗାଡି ଗଡିଗଲା ସନ୍ଧ୍ୟା ଆଉ ଅଶୋକ ର ଭିଲା କୁ ।

(ଭାଗ ୬)

ଅଶୋକ ଏବେ ଘରକୁ ଆସିଗଲା । ସନ୍ଧ୍ୟା ଅଶୋକ ର ଭଲ ସେ ଯତ୍ନ ନେଲା । ସନ୍ଧ୍ୟା ଅଶୋକ କୁ ସମୟ ସହ ମିଶି ତା ବେଡ଼ରୁମ କୁ ନେଇଗଲା । ଆଉ ଅଶୋକ ତା ବେଡ ରେ ସୋଇ ରହିଲା ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ଅଶୋକ ଯଦି କିଛି ଦରକାର୍ ଡାକ ଦେବ ମୁଁ ରୋଷେଇ କାମ କରୁଛି । ବହୁତ୍ ଦିନ ହେଲାଣି ତମେ ମୋ ହାତ ରନ୍ଧା ଖାଇବା ଖାଇନ ।

ଅଶୋକ - ହଁ ସନ୍ଧ୍ୟା ସତରେ ତମ ହାତ ରନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ମୁ ବହୁତ୍ ମିସ୍ କରୁଛି ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ସମୟ ତୁ ଟିକେ ବାପାଙ୍କ ପାଖରେ ରହ୍ । କାଳେ କିଛି ଦରକାର୍ ପଡ଼ିବ ।

ଅଶୋକ - ଆରେ ନାହିଁ ନାହିଁ କିଛି ଦରକାର୍ ନାହିଁ । ଦରକାର୍ ପଡ଼ିଲେ ମୁଁ ଡାକିବି । ଯା ଯାଇ ତୋର କାମ କରେ ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ତମେ ଏବେ ରେଷ୍ଟ କର ।

ଅଶୋକ ତାର ଆଖି ବନ୍ଦ କରି ଶୋଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲା ।ସନ୍ଧ୍ୟା ରୋଷେଇ ଘରକୁ ଯାଇ ରୋଷେଇ କାମରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେଇଗଲା । ସମୟ କିଛି ଟାଇମ୍ ଅଶୋକ ପାଖରେ ବସି ରହିଲା । ଯେତେବେଳେ ଦେଖିଲା କି ତା ବାପା ସୋଇପଡ଼ିଲେଣି ସେ ସେଠୁ ଉଠିଯାଇ ରୋଷେଇ ଘର ଆଡ଼କୁ ଚାଲିଗଲା । ସେଠି ସେ ଦେଖେ କି ତା ମାଆ ସନ୍ଧ୍ୟା ଏତେ କମ୍ ସମୟ ରେ ବହୁତ୍ କିଛି ଖାଦ୍ୟ ରୋଷେଇ କରି ସାରିଛି । ଏତେ ପରିଶ୍ରମ କରି ତା ଦେହ ଝାଳ ରେ ଉବୁଡୁବୁ । ତା ସହ ତାର ଶାଢ଼ୀ ବ୍ଲାଉଜ ରୁ ଖସି ସାଇଡ ହେଇଯାଇଛି । ଆଉ ତାର ଦୁଧର ଫାଂକ ବହୁତ୍ ଆକର୍ଷକ ଲାଗୁଛି । ତାର ଦୁଧ ବ୍ଲାଉଜ ରୁ ଟିକେ ବାହାରକୁ ଦେଖ ଯାଉଥିଲା । ସତେ ଯେମିତି ଏବେ ତା ଦୁଧ ବ୍ଲାଉଜ କୁ ଫଟେଇକି ବାହାରି ଆସିବ । ସମୟ ଧିରେ ଧିରେ ଯାଇ ସନ୍ଧ୍ୟା କୁ ପଛରୁ କୁଣ୍ଢେଇ ଧରିଲା ।ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ ର ଏପରି କରିବା ଦ୍ୱାରା ଚମକି ପଡ଼ିଲା ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ଆରେ ସମୟ କଣ ହେଲା ?

ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ କୁ ଟିକେ ହସି ଦେଇ କହିଲା ।

ସମୟ - ମାଆ ଆଜି ତୁମେ ବହୁତ୍ ସୁନ୍ଦର ଦିସୁଛ ।

ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ ଠୁ ଅଲଗା ହେଇ  ସମୟର ମୁଣ୍ଡ ରେ ହାତ କୁ ଓଲଟା କରି ଦେଖିବାକୁ ଲାଗିଲା ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ତୋ ଦେହ ଠିକ୍ ଅଛି ତ ?

ସମୟ - ହଁ ।ମୋର କଣ ହେଇଛି କି କିଛି ତ ନାହିଁ ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ଆଜି ତୁ ଏମିତି କଣ କହିଲୁଣି ?

ସମୟ - ନାଇ ମାଆ ଆଜି ସତରେ ତୁମେ ବହୁତ୍ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଛ ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - କଣ ମୁଁ ଆଗରୁ ସୁନ୍ଦର ନଥିଲି ଯେ ତତେ ଆଜି ମୁଁ ସୁନ୍ଦର ଦେଖାଯାଉଛି ।

ସମୟ - ହଁ ମାଆ ତମେ ଆଗରୁ ସୁନ୍ଦର ଥିଲ ଅଛ ଆଉ ଆଗକୁ ଏମିତି ସୁନ୍ଦର ରହିଥିବ ହେଲେ ଆଜି ବହୁତ୍ ସୁନ୍ଦର ଦେଖା ଯାଉଛ ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - କାହିଁ ଆଗରୁ ତ କେବେ ବି ଜମା କହିନୁ ।

ସମୟ - ମାଆ ତମକୁ ଆଗରୁ କେବେ ମୁଁ ଏମିତି ନଜର ରେ ଦେଖି ହି ନ ଥିଲି ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - କେମିତି ନଜର ସମୟ ।

ସମୟ ନିଜେ ଭୋଳ ଭୋଳ ରେ କଣ କହିଦେଲା ସେଟା ସେ ଯେବେ ଜାଣିଲା ଯେ ସେ କଣ କହିଦେଲା ।

ତାପରେ ତା ନିଜ ଜିଭ କୁ କାମୁଡି ପକେଇଲା ‌।

ସମୟ ମନରେ - ଧେତ୍ ମୁଁ ପାଗଳ କଣ କହିଦେଲି । ମାଆ ଏବେ କଣ ଭାବିବ ।

ସମୟ - କିଛି ନାହିଁ ମାଆ ।

ଆଉ ତା ପରେ ସେ ସେଠୁ ଦଉଡ଼ି ପାଲେଇଗଲା ଅଶୋକ ପାଖକୁ । ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ କୁ ଏମିତି ଯିବା ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଇ ଦେଖବାକୁ ଲାଗିଲା । ଦେଖୁ ଦେଖୁ ସମୟ ତା ଆଖି ଆଗରୁ ଉଭାନ ହେଇଗଲା । ସନ୍ଧ୍ୟା ତାର ରୋଷେଇ କାମ ସାରି ଦେଇ ଗୋଟେ ଥାଳିରେ ଅଶୋକ ପାଇଁ ଖାଇବା ବଢ଼ି ରୁମକୁ ଆସିଲା । ଦେଖିଲା କି ସମୟ ଅଶୋକ ପାଖରେ ବସିଛି ଆଉ ଅଶୋକ ନିଘୋଡ଼ ନିଦ ରେ ସୋଇଛି ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ସମୟ ଯା ଯାଇ ଗଧୋଇପଡେ ତାପରେ ସାଙ୍ଗ ହେଇ ଆମେ ଖାଇବା । ଆଉ ସେ ସମୟ ରେ ମୁଁ ବାପାଙ୍କ ଖାଇବା ଖୁଏଇଦେବି‌ ।

ସମୟ - ଠିକ୍ ଅଛି ମାଆ ।

ସମୟ ସେଠୁ ତା ରୁମ୍ କୁ ଚାଲିଗଲା ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ଅଶୋକ ........

ଅଶୋକ.........

ଅଶୋକ...... ଉଠ ଖାଇ ଦିଅ

ଅଶୋକ ସନ୍ଧ୍ୟା ର ଡାକ ରେ ଉଠିଗଲା ହେଲେ ସେ ଠିକ୍ ସେ ଉଠି ବସିପରିଲା ନାହିଁ । ସନ୍ଧ୍ୟା ଅଶୋକ କୁ କଷ୍ଟ ମାଷ୍ଟେ ଉଠେଇ ବେଡ଼ ରେ ବସେଇଲା।

ଅଶୋକ - ସତରେ ସନ୍ଧ୍ୟା ମୋ ଜୀବନେ ତୁମକୁ ପାଇ ମାନ ଧନ୍ୟ ହେଇଯାଇଛି । ମୋର ଏତେ କଷ୍ଟ ବେଳେ ଭି ତମେ ମୋର ଆଶାର ବାଡି ହେଇ ରହିଛ । ଗୋଟେ ଶିଶୁ ପରି ମୋର ଯତ୍ନ ନେଉଛ। ମୁଁ ତମ ପାଇଁ ଗୋଟେ ଭଲ ସ୍ବାମୀ ଟେ ହେଇପରିଲି ନାହିଁ । ଧିକ ଏ ଜୀବନ କୁ ସେ ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ମୁଁ ମ.....

ଏତିକି କହିଛି କି ନାହିଁ ସନ୍ଧ୍ୟା ଅଶୋକ ର ପାଟି ରେ ହାତ ଦେଇ କହିବାରୁ ଅଟକାଇଦେଲା।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ଛି .... ସେ ଅଶୁଭ କଥା ସବୁ ତୁଣ୍ଡରେ ଧର ନାହିଁ । ଭଗବାନ ଙ୍କ କୃପାରୁ ଆଜି ମୋ ମଥାର ସିନ୍ଦୂର ଭଲରେ ଅଛନ୍ତି । ଭଗବାନ ତୁମକୁ ମୋ ଆୟୁଷ ଦେଇଦିଅନ୍ତୁ। ଚାଲ ଏବେ ଖାଇବା ଖାଇଦିଅ।

ସନ୍ଧ୍ୟା ଖାଦ୍ୟ କୁ ଗୁଣ୍ଡା କରି ଅଶୋକ ର ପାଟି ଆଡ଼କୁ ବଢ଼େଇଲା । ଅଶୋକ ସନ୍ଧ୍ୟା ର ଏତେ ଭଲ ପାଇବା ଦେଖି ତା ଆଖିରୁ ସ୍ଵତଃ ପ୍ରବୃତ୍ତ ଲୁହ ଝରି ଆସିଲା । ଆଉ ସେ କଣ୍ଡିବକାଣ୍ଡି ସନ୍ଧ୍ୟା ର ହାତରୁ ଖାଦ୍ୟ ତା ପାଟିରେ ପୁରେଇଲା ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ଆରେ !!!! ତମେ ଛୋଟ ପିଲା ପରି କଣ କାନ୍ଦୁଛ ।ତମେ ଦେଖ ବହୁତ୍ ଜଲଦି ଠିକ୍ ହେଇଯିବ ଆଉ ପୁଣି ଥରେ ଆମେ ସାଙ୍ଗ ହେଇ ବୁଲିବାକୁ ଯିବା ଲଂ ଡ୍ରାଇଭ୍ ରେ ।

ଏତିକି କହି ସନ୍ଧ୍ୟା ଆଖିରେ ଲୁହ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ଓଠରେ ହସ ଭାରିଲା । ଅଶୋକ ସନ୍ଧ୍ୟା କୁ ଦେଖି ସେ ବି ହସିଦେଲା ।

ସେପଟେ ସମୟ ତା ରୁମ୍ କୁ ଆସିଲା ପରେ ଟୱେଲ ନେଇ ବାଥରୁମ୍ ରେ ପଶିଗଲା । ଆଉ ସେ ପଶିବା ମାତ୍ରେ ତା ଆଖିରେ ମାଆର ସେ ଅର୍ଦ୍ଧ ନଂଗ୍ନ ଦୁଧ ଯାହା ବ୍ଲାଉଜ କୁ ଫଟେଇ ବାହାରକୁ ଆସିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲା । ସେଇ ଦୃଶ୍ୟ ଆଖି ଆଗରେ ନାଚି ବୁଲୁ ଥାଏ ‌। ସମୟ ତା ମାଆ କଥା ଭାବି କେତେବେଳେ ତା ବାଣ୍ଡକୁ ଧରି ହଲେଇବାକୁ ଲାଗିଲା ତାକୁ ଭି ଆଭାସ ହେଲା ନାହିଁ । ଆଉ ସେ ଦୁଧ କଥା ଭାବି ଭାବି ହେଲାଇବାକୁ ଲାଗିଲା । ସମୟ ର ଆଖି ଆପେ ଆପେ ବନ୍ଦ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା । ତା ଆଖି ଆଗରେ ତା ମାଆର ନଙ୍ଗ୍ନ ଶରୀର ଖେଳିଗଲା । ସମୟ ଆଗରେ ତା ମାଆ ସନ୍ଧ୍ୟା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଲଗ୍ନ ହେଇ ଠିଆ ହୋଇଛି ଆଉ ତାର ବାଣ୍ଡକୁ ଏକ ଲୟରେ ଅନାଇ ରହିଛି ‌।

ସମୟ - କଣ ଦେଖୁଛ ମାଆ ଏମିତି ଦେଖୁଥିବ ନା ଆଉ କିଛି ପ୍ଲାନ୍ ଅଛି ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ସମୟ ସତରେ ତୋ ବାଣ୍ଡ ବହୁତ୍ ଲମ୍ବା ଆଉ ମୋଟା ସାଙ୍ଗକୁ ପୁରା ଗୋରା ତକ୍ ତକ୍ ‌। ଇଚ୍ଛା ହଉଛି ତାକୁ ଏକା ଥରକେ ପାଟିରେ ପୁରେଇ ଗିଳି ଦେବାକୁ ।

ସମୟ - ଗିଳି ଦିଅ ମାଆ ତମକୁ ବା କିଏ ଅଟକେଇଛି ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ସତରେ ସମୟ ‌।

ସନ୍ଧ୍ୟା ତିଳେ ମାତ୍ର ଡେରି ନ କରି ସମୟ ର ବାଣ୍ଡକୁ ଧରି ତ ପାଟିରେ ପୁରେଇ ଚୁସିବାକୁ ଲାଗିଲା । ସନ୍ଧ୍ୟା ର ପାଟିରେ ସମୟ ର ବାଣ୍ଡ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପଶୁ ନଥାଏ ତଥାପି ଯେତିକି ପଶୁଥିଲା ତାକୁ ପୁରା ଲୋଲିପୋପ ପରି ଚୁଷିବାରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲା ସନ୍ଧ୍ୟା ।

ସମୟ - ଆଃ ମାଆ ବହୁତ୍ ବଢିଆ ଲାଗୁଛି ମାଆ । ତମ ପଟିର ଗରମ ଝାସ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଉନ୍ମୁକ୍ତ କରିଦେଉଛି । ଯେମିତି ମୋ ବାଣ୍ଡର ସବୁ ବଳ ତୁମ ପାଟି ବୋହି ନେଇଯାଉଛି । ମାଆ ଆହୁରି ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଚୁଷ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - କ'ଣ ସମୟ ତୋ ବାଣ୍ଡ ଖାଲି ମୋ ପାଟି ଗେହିଁବାକୁ ହେଇଛି । ମୋ ବିଆରେ ପୁରେଇ ଗେହିଁବୁ ନାହିଁ ।

ସମୟ - ହଁ ମାଆ ମୁଁ ତମ ବିଆରେ ପୁରେଇ ଗେହିଁବାକୁ ଚାହୁଁଛି ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ତାହେଲେ ଡେରି କାହିଁ କରୁଛୁ । ଜଲଦି ମୋ ବିଆ ରେ ତୋ ବାଣ୍ଡ ପୁରେଇ ଗେହିଁ ପକା । ଆଉ ହେଇଯା ଗୋଟେ ପକ୍କା ମାଆ ଗିହାଁ ‌।

ସନ୍ଧ୍ୟା ତା ବିଆକୁ ସମୟ ଆଗରେ ଟେକି ଦେଇ ଦେଖେଇଲା । ସମୟ ଟିକେ ବି ଡେରି ନ କରି ସନ୍ଧ୍ୟା ର ଶୁଖିଲା ବିଆରେ ତା ବାଣ୍ଡ ଏକା ଥରକେ ପୁରେଇ ଦେଲା ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ମାଆଲୋ ମରିଗଲି । ବାହାର କର ତୋ ବାଣ୍ଡ ଦରକାର ନାହିଁ ମତେ ଗେହିଁବା । ଶଳା ମାଆ ଗିହାଁ ଟିକେ ତ ଦେଖିକି ପୁରା ତୋ ବାଣ୍ଡକୁ । ଘୋଡା ଭଳିଆ ବାଣ୍ଡକୁ ଏକ ଥରକେ ଶୁଖିଲା ପୁରେଇଦଉଛୁ ଫଟେଇ ଦେଲା ମୋ ବିଆକୁ ମାଆ ଗିହାଁ ।

ସମୟ - ମାଆ ଯେତିକି ଯନ୍ତ୍ରଣା ହେବାର ଥିଲା ସରିଗଲା ଏବେ ମଜା ନିଅ ମୋ ବାଣ୍ଡର ତମ ବିଆରେ ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ସେମିତି ଟିକେ ରହିଯା ।

ସମୟ ସନ୍ଧ୍ୟା ର ଓଠକୁ ଚୁସୁମିବାକୁ ଲାଗିଲା ଆଉ ତା ସହ ତା ଦୁଧକୁ ଦଳିବାରେ ଲାଗିଲା । ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ ର ଦୋହରା ଆକ୍ରମଣ ରେ ନିଜକୁ ହର ମାନିଲା ଆଉ କିଛି ସମୟ ପରେ ତା ଗାଣ୍ଡିକୁ ହଲେଇ ଇଙ୍ଗିତ କରିଲା କି ସମୟ ଏବେ ଆରମ୍ଭ କରେ ଗେହିଁବା ସମୟ ସନ୍ଧ୍ୟା ର ଇଙ୍ଗିତ ପାଇ ସନ୍ଧ୍ୟା ବିଆରେ ବାଣ୍ଡକୁ ଆଗ ପଛ କରିବାରେ ଲାଗିଲା ।

ସମୟ - ହେଇ ନିଅ ମାଆ ତମ ପୁଅର ମୁଷଳ ବାଣ୍ଡ ତମ ବିଆରେ କେମିତି ଲାଗୁଛି ମାଆ।

ସନ୍ଧ୍ୟା - ସ୍ବର୍ଗ ସୁଖ ମିଳିଗଲା ପରି ଲାଗୁଛି ସମୟ ଏବେ ଜୋର୍ ଜୋର୍ ଟିକେ ଗେହିଁପକା ମୁଁ ଝାଡ଼ିବା ପାଖାପାଖି ।

ସମୟ - ହଁ ମାଆ ମୁଁ ଭି ଝାଡ଼ିବା ପାଖାପାଖି।

ଏକା ସାଙ୍ଗରେ ଦୁଇ ଜଣ ଝଡିଗଲେ । ସମୟ ତା ମାଆ ବିଆ ରେ ସବୁ ବୀର୍ଯ୍ୟ କୁ ଢାଳି ପକେଇଲା ।

ସମୟ - ଆଃ ଆଃ ମା ସତରେ ବହୁତ୍ ମଜା ଆସିଗଲା ।

ଆଉ ତା ପରେ ସମୟ ଆଖି ଖୋଲି ଦେଖେ ତ ଟ ହାତରେ ଆଉ ବାଥରୁମ୍ ସାରା ତା ବୀର୍ଯ୍ୟ ସବୁ ପଡ଼ିଛି । ସମୟ ଜଲଦି ଜଲଦି ବାଥରୁମ୍ ରୁ ସବୁ ସଫା କରି ଗାଧୋଇବାରେ ଲାଗିଲା । ଗାଧୋଇ ସାରି ସେ ପ୍ୟାଣ୍ଟ୍ ଆଉ ସାର୍ଟ ପିନ୍ଧି ଅଶୋକ ପାଖକୁ ଚାଲିଗଲା । ସେଠି ଦେଖେ ତ ସନ୍ଧ୍ୟା ଅଶୋକ କୁ ଖୁଆଇ ସାରି ବାସନ ସବୁ ଉଠେଇବାକୁ ବାହାରୁଛି ।

ଆଜି ପାଇଁ ଏତିକି କାହାଣୀ କେମିତି ଲାଗୁଛି କମେଣ୍ଟ କରି ଜଣେଇବେ । ଭଲ ଲାଗିଲେ ଲାଇକ ଆଉ ସେୟାର କରିବେ ।

ଧନ୍ୟବାଦ୍