ବାପା ଉଠିବେନି ତ?

 

 ଦିନରେ ଯାହା ସବୁ ଘଟିଗଲା ସେ ବିଷୟ ଭାବି ରାହୁଲ ଆଖିକୁ ନିଦ ଆସୁ ନ ଥିଲା । ତା ବୋଉ ସୁଜାତାର ଲଙ୍ଗଳା ଦେହଟା ତା ଆଖି ଆଗରେ ନାଚି ଉଠୁଥିଲା । ତା ବୋଉ ସୁଜାତାର ଦୁଧ ଅଳତା ରଙ୍ଗର ପୁରିଲା ପୁରିଲା ଚିକ୍କଣ ଦେହ, ସାମାନ୍ୟ ଓହଳି ପଡ଼ିଥିବା ପାଚିଲା ଅମୃତଭଣ୍ଡା ଆକାରର ବଡ଼ ବଡ଼ ଦୁଧ ଆଉ ଓସାରିଆ ଫୁଲ୍‌କା ଫୁଲ୍‌କା ମାଂସାଳ ପିଚା...ଆଃ ବୋଉଟା କେତେ ସେକ୍‌ସି ଲାଗୁଚି । ଯଦି ତାକୁ ଟିକିଏ ଚାନ୍‌ସ ମିଳନ୍ତା ତା ବୋଉକୁ ଗେହିଁବା ପାଇଁ ନା...ତାହେଲେ... ।

ଧୀରେ ଧୀରେ ଋାହୁଲ ଆଖିକୁ ନିଦ ଆସୁଥିଲା । ହଠାତ୍ କବାଟରେ ମୃଦୁ ଠକ୍ ଠକ୍ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ତା ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଗଲା । ସେ ଉଠି କବାଟ ଖୋଲିଲା । ଆଗରେ ତା ବୋଉ ସୁଜାତାକୁ ଦେଖି ରାହୁଲ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲା । ସୁଜାତା ଘର ଭିତରକୁ ଯାଇ ଭିତର ପଟୁ କବାଟ ବନ୍ଦ କରିଦେଲା । ରାହୁଲର ହୃତପିଣ୍ଡର ଗତି ବଢିଗଲା । କ’ଣ ହେଉଚି ସେ ଜାଣି ପାରୁ ନଥିଲା । ଦୁହେଁ ଯେଇଁଠି ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ ସେଇଠି ଠିଆ ହୋଇ ରହିଲେ । କ’ଣ କରିବେ କିଛି ଭାବି ପାରୁ ନଥିଲେ ।

ରାହୁଲ ଡାକିଲା – ବୋଉ ...

ଓଠରେ ଆଙ୍ଗୁଳି ଦେଇ ସୁଜାତା କହିଲେ : ଆଃ...ଆସ୍ତେ କହ । ତୋ ବାପା ଉଠି ପଡିବେ...

ସୁଜାତା ରାହୁଲ ଆଡ଼କୁ ଆଗେଇ ଗଲା । ରାହୁଲ ବି ସୁଜାତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଲାଗି ଆସିଲା । ଦୁହେଁ ପରସ୍ପରର ମୁହାଁମୁହିଁ ହୋଇ ଅତି ନିକଟକୁ ଆସିଗଲେ । ରାହୁଲ ଜାଣି ପାରିଲା ନାହିଁ କ’ଣ କରିବ । ଶେଷରେ ସାହସ କରି ହାତଟାକୁ ବୋଉର ଅଂଟା ଚାରିପଟେ ଗୁଡାଇ ତାକୁ ନିଜ ନିକଟକୁ ଟାଣି ଆଣିଲା । ସୁଜାତା ରାହୁଲର ବେକ ଚାରି ପଟେ ନିଜ ବାହୁକୁ ଗୁଡାଇ କୁଣ୍ଢେଇ ଧରିଲେ ।

: ଓଃ ରାହୁଲ...

– ଆଃ...ବୋଉ, ସତରେ ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କରି ପାରୁନି...

: କାହିଁକି?, ତୁ ପରା ସଞ୍ଜବେଳେ କହିଥିଲୁ ମୁଁ ତୋତେ ଉତେଜିତ କରୁଚି...

– ହଁ ବୋଉ... ହଁ...ଆଜି ସକାଳେ ତୋ ଲଂଗଳା ଦେହଟା ଦେଖିବା ପରେ ମୁଁ...ମୁଁ ମୋଟେ ସମ୍ଭାଳି ପାରୁନି ।

: ତାହେଲେ...

ଦୁହେଁ କୁଣ୍ଢାକୁଣ୍ଢି ହୋଇ ପରସ୍ପରର ପିଠିରେ ହାତ ବୁଲାଇଲେ । ସୁଜାତା ରାହୁଲର ଛାତିରେ ମୁହଁ ଘଷି ଚୁମା ଦେଲା । ଉତେଜନାରେ ରାହୁଲର ନିଃଶ୍ୱାସର ବେଗ ବଢ଼ି ଗଲା । ତା ବାଣ୍ଡଟା ଶକ୍ତ ହୋଇ ଉଠିଲା । ସୁଜାତାର ବି ଜୋର ଜୋର ନିଃଶ୍ୱାସ ବହିଲା । ତା ବଡ ବଡ ଦୁଧ ଟାଣହୋଇ ରାହୁଲର ଛାତିରେ ଜୋରରେ ଚାପି ହେଲା । ରାହୁଲ ତା ହାତରେ ବୋଉର ମୁହଁକୁୁ ଉପରକୁ ଉଠେଇଲା । ଅନ୍ଧାର ହୋଇଥିବାରୁ ସେ ବୋଉ ମୁହଁର ଭାବ ଦେଖି ପାରିଲା ନାହିଁ । ସେ ତା ଓଠକୁ ବୋଉ ଓଠରେ ରଖି ଚୁମା ଦେଲା । ସୁଜାତା ଶିତ୍‌କାର କରି ରାହୁଲ ବେକ ଚାରି ପଟରେ ଦୁଇ ହାତକୁ ଗୁଡେଇ ଜୋରରେ ଭିଡି ଧରିଲା । ତା ସୁନ୍ଦର କୋମଳ ଦେହ ରାହୁଲ ଦେହରେ ଚାପିହେଲା । ସୁଜାତା ରାହୁଲକୁ ନିଜର ଅତି ନିକଟକୁ ଟାଣି ଆଣି ରାହୁଲ ଓଠରେ ତା ଓଠକୁ ରଖି ଥରେ, ଦିଥର, ତିନିଥର ଚୁମା ଦେଲା । ତାପରେ ତା ଜିଭକୁ ରାହୁଲ ପାଟିରେ ପୁରେଇଲା । ରାହୁଲ ଆଗରୁ କେଉଁ ଝିଅ କିମ୍ବା ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ ସହିତ ଏତେ ନିବିଡ଼ ହୋଇ ନ ଥିବାରୁ ଏହା ତାକୁ ତା ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ ପରି ଲାଗୁଥିଲା । ସୁଜାତାର କାମେଚ୍ଛା ବଢୁଥିଲା ଓ ସେ ରାହୁଲର ଜିଭକୁ ଚୁଚୁମି ଚାଲିଥିଲା । ସୁଜାତା ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଶିତ୍‌କାର କରି ତା ଦେହକୁ ରାହୁଲର ବଳିଷ୍ଠ ଦେହରେ ଘଷଲା । ବୋଉର କୋମଳ ଦେହ ଓ ନାରୀ ସୁଲଭ ସୁଗନ୍ଧ ରାହୁଲକୁ ପାଗଳ କରୁଥିଲା । ରାହୁଲର ହୃତପିଣ୍ଡ ସ୍ପନ୍ଦନ ବଢିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ବାଣ୍ଡ ବିନ୍ଧିବା ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିଲା ।

: ଆଃ...ରାହୁଲ...ମୁଁ ...ମୁଁ ଆଉ ପାରୁନି , ତୁ ମତେ...

– ଓଃ ...ବୋଉ ବହୁତ ଭଲ ଲାଗୁଚି...

: ଆଃ... ବଡ ପାଟି କରନି...ତୋ ବାପା ଉଠି ପଡିବେ...

ଦୁହେଁ ରାହୁଲର ବେଡ ପାଖକୁ ଗଲେ । ସୁଜାତା ବେଡ ଉପରେ ଚିତ୍ ହୋଇ ଶୋଇଲେ । ରାହୁଲ ତାଙ୍କ ଉପରେ ମୁହଁ ମାଡି ଶୋଇଲା ।

- ବୋଉ ।

: ଉଁ ।

– ବାପା ଉଠିବେନି ତ ।

: ଉହୁଁ ।

: ବାପା ଯଦି ଉଠିବେ ତେବେ କ’ଣ ହବ ।

: ତୁ ବ୍ୟସ୍ତ ହୁଅନି... ସେ ଏତେ ସହଜରେ ଉଠିବେନି । ମୁଁ ଆଜି ତାଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ଅଧିକା ସ୍ଲିପିଂ ପିଲ୍ ଖାଇବା ପାଇଁ ଦେଇଚି । ଆମେ ଶୀଘ୍ର ଆମ କାମ ସାରି ଦବା । ତୁ ଆସ୍ତେ ପାଟି କର ।

ସୁଜାତା ଜୋରରେ ନିଃଶ୍ୱାସ ନେବାକୁ ଲାଗିଲା । ନିଃଶ୍ୱାସର ତାଳେ ତାଳେ ତା ଦୁଧ ଉଠ ପଡ ହେଉଥିଲା । ରାହୁଲ ତଳକୁ  ଖସିଯାଇ ତା ବୋଉକୁ ଚୁମା ଦେଲା ।

ତାପରେ ରାହୁଲ ତା ମୁହଁକୁ ବୋଉର ଦି ଦୁଧ ମଝିରେ ରଖି ଘଷିବାରେ ଲାଗିଲା । ସୁଜାତା ଆନନ୍ଦରେ ଶିତ୍‌କାର କରିବାରେ ଲାଗିଲା । ସୁଜାତା ରାହୁଲର ମୁଣ୍ଡ ବାଳକୁ ଜାବୁଡି ଧରି ତା ମୁହଁକୁ ତା ଦୁଧ ଉପରେ ଚାପି ଧରିଲା । ରାହୁଲ ବୋଉ ଦୁଧରେ  ଘନଘନ ଚୁମା ଦେଲା । ବ୍ଲାଉସ ମିଶା ଦୁଧକୁ କାମୁଡିଲା । ହାତକୁ ବୋଉର ପିଠି ପଟରେ ବୁଲାଇ ବ୍ଲାଉଜର ବୋତାମ ଖୋଲିଲା । ସୁଜାତା ରାହୁଲକୁ ଠେଲିଦେଲା ।

: ନାହିଁ...ନାହିଁ ରାହୁଲ...ଖୋଲନି । ଖୋଲିଲେ ପିନ୍ଧିବାକୁ ସମୟ ଲାଗିବ ।

ତାପରେ ସୁଜାତା ରାହୁଲକୁ ପାଖକୁ ଟାଣି ନେଇ ଚୁମା ଦେଲା ଏବଂ ତା ଟ୍ରାଉଜରକୁ ଅଂଟା ତଳକୁ ଟାଣି ଖସାଇ ଦେଲା ।

ରାହୁଲ ଶୀଘ୍ର ତା ଟ୍ରାଉଜରକୁ ଅଣ୍ଡରୱିୟର ସହିତ ଖୋଲି ପକେଇଲା । ଟି-ସାର୍ଟଟା ଖୋଲିଦେଇ ପୁରା ଲଙ୍ଗଳା ହୋଇ ପଡିଲା । ସୁଜାତା ରାହୁଲକୁ ନିଜ ଆଡକୁ ଟାଣି ଆଣି ତା କାନ୍ଧ, ଛାତି ଓ ଦୁଧ ଭୁଣ୍ଡିରେ ହାତ ବୁଲାଇଲା ।

: ଉଃ... ରାହୁଲ ତୋ ଦେହ କେତେ ଶକ୍ତ ଆଉ ବଳିଷ୍ଠ ଲାଗୁଚି ।

ସୁଜାତା ରାହୁଲକୁ ତା ଉପରକୁ ଭିଡିନେଇ ତା ପିଠି ପଟରେ ଦୁଇ ହାତକୁ ବୁଲେଇ ତାକୁ ନିଜ ଉପରେ ଜାବୁଡ଼ି ଧରିଲା । ରାହୁଲ ତା ବୋଉ ପିଚାକୁ ଦୁଇ ହାତରେ ଦଳି କହିଲା – ଇସ୍‌...ବୋଉ ତୋ ଦେହ କେତେ ନରମ ଆଉ କଅଁଳ ଲାଗୁଚି । ରାହୁଲ ଛାତିରେ  ତା ଦୁଧକୁ ରଗଡି ବାଁ ହାତଟା ନେଇ ରାହୁଲର ବାଣ୍ଡକୁ ମୁଠେଇ ଧରି ସୁଜାତା କହିଲା : ଆଃ...ରାହୁଲ...ତୁ ଆଉ ଡେରି କରନି । ତୋର  ଆକୁ ଦେଖି ମୁଁ ଆଉ ସମ୍ଭାଳି ରହି ପାରୁନି ।

ରାହୁଲ ଡାହାଣ ହାତରେ ବୋଉର ଦୁଇ ଗୋଡକୁ ଆଡେଇ ଜଙ୍ଘ ସନ୍ଧିରେ ହାତ ମାରିଲା । ସୁଜାତା ଜଙ୍ଘସନ୍ଧି ଓଦା ଓଦା ଲାଗୁ ଥିଲା ।  ରାହୁଲ ବୋଉର ଜଙ୍ଘ ସଂଧି ବାଳକୁ ଆଡେଇବା ବେଳକୁ ସୁଜାତା ରାହୁଲ ବାଣ୍ଡକୁ ନେଇ ତା ବିଆ ଫାଟରେ ଲଗାଇଦେଲା ।

ରାହୁଲ ଜୋରରେ ତା ଅଂଟାକୁ ଦାବି ଦେବାରୁ ତା’ର ୯”ଲମ୍ବା ଶକ୍ତ ବାଣ୍ଡଟା ତା ବୋଉର ରସାଳ ବିଆ ଭିତରକୁ ମୂଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗଳି ଗଲା । ଚିଲ୍‌ବିଲ୍ ହୋଇଉଠି ସୁଜାତା ରାହୁଲକୁ କୁଣ୍ଢେଇ ପକେଇଲା । ସୁଜାତାକୁ ତା ବିଆ ଭିତରଟା ଯେମିତି ପୁରିଗଲା ଭଳି ଲାଗିଲା । ଆଗରୁ ସେ କେବେବି ଏମିତି ଫିଲ୍ କରି ନଥିଲା ।

ସୁଜାତା ଭାବୁଥିଲା, ଆଃ...ରାହୁଲର ବାଣ୍ଡଟା କେତେ ଶକ୍ତ ଆଉ କେତେ ଲମ୍ବା । ତା ବାପାଙ୍କ ବାଣ୍ଡଟା ତ ରାହୁଲର ବାଣ୍ଡର ଅଧା ହବ ।

ରାହୁଲ ତା ଅଣ୍ଟାକୁ ଦାବି ବୋଉକୁ ଜୋର ଜୋର ଗେହିଁବାକୁ ଆରଂଭ କଲା । ରାହୁଲର ୯” ଲମ୍ବା ବାଣ୍ଡର ମାଡ଼ରେ ସୁ୍‌ଜାତାଙ୍କର ଦେହ କ’ଣ ହୋଇଗଲା । ନାକରୁ ଜୋର ଜୋର ନିଃଶ୍ୱାସ ବହିଲା ।  ସୁଜାତା ରାହୁଲର କାନ ପାଖରେ କହିଲା - ଆଃ ଟିକିଏ ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ଗେହେଁ , ମୋ ଦେହ କ’ଣ ହୋଇ ଯାଉଚି । ତୋର  ଏଇଟା ଏତେ ବଡ ଯେ ପୁରା ମୋ ନାହି ଯାଏ ଗଳି ଯାଉଚି ।

: କାହିଁକି ବାପାଙ୍କର କ’ଣ ଲମ୍ବା ନୁହଁ?

- ଉହୁଁ, ତୋ ବାଣ୍ଡଟା ପରି ଏତେ ଲମ୍ବା ନୁହଁ । ତୋ ଏଇଟାର ଅଧା ହେବ । କିନ୍ତୁ ତୋରଟା ପରି ମୋଟା ।

: ହେଲେ ବୋଉ ତୋରତ ବହୁତ ଟାଇଟ ଅଛି ।

- ଟାଇଟ୍ ରହିବନି । ଗେହିଁଲେ ସିନା ଢ଼ିଲା ହୁଅନ୍ତା ।

: କାହିଁକି? ବାପା କ’ଣ ତତେ ଗେହୁଁ ନାହାଁନ୍ତି ।

- କି ଗେହିଁବା...ପନ୍ଦର ଦିନେ ମାସକରେ ଥରେ ଗେହିଁଲେ ତାକୁ କ’ଣ ଗେହିଁବା କହିବା ।

- ସତରେ ବୋଉ, ତୁ ଏମିତି ହଇରାଣ ହେଉଚୁ ବୋଲି ଜାଣିଥିଲେ ମୁଁ କେବେଠୁଁ...

ଋାହୁଲ ଓଠରେ ଗାଢ଼ ଚୁମା ଦେଇ ସୁଜାତା କହିଲା : ହଉ ଏବେତ ଜାଣିଲୁ...କ’ଣ କରୁଚୁ କେତେ ଗେହୁଁଚୁ ଦେଖିବା ।

ରାହୁଲ କହିଲା – ଦେଖିବୁ ମାନେ...ଆଜି ଠାରୁ...ଆଜି ଠାରୁ କାହିଁକି, ଏବେ ଠାରୁ ମୁଁ ତୋତେ ଗେହିଁବା ଆରଂଭ କରି ଦେଲି । ଆଉ ବାପା ତୋତେ ଯେତେ ସବୁ ସୁଖ ଆଉ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ ନାହାଁନ୍ତି ସେ ସବୁ ସୁଖ ଆଉ ଆନନ୍ଦ ମୁଁ ତତେ ଦେବି ।

ବୋଉର ଦୁଧ ଭୁଣ୍ଡିକୁ ଦାନ୍ତରେ ଆସ୍ତେ କାମୁଡି ରାହୁଲ ଜୋର ଜୋର ଗେହିଁଲା । ଉପର ପଟରୁ ରାହୁଲର ବାଣ୍ଡ ମାଡ ସହିତ ତାଳ ଦେଇ  ସୁଜାତା ତଳ ପଟରୁ ତା ପିଚାକୁ ଉପରକୁ ଟେକୁଥିଲା । ହଠାତ୍ ସୁଜାତା ସାରି ଭିଡି ହୋଇ ବିଛଣାରେ ନାଠି ହୋଇ ପଡି ରହିଲା । ତା ବିଆ ଭିତରୁ ଜୋରରେ କଚ୍ କଚ୍ ଶବ୍ଦ ଶୁଭିଲା । ରାହୁଲ ଜାଣିଲା ବୋଉ ବିଆରୁ ଗରମ ପାଣି ବାହାରିଲା । ସେ ଦୁଇ ଚାରିଥର ଜୋରରେ ବାଣ୍ଡକୁ ଦାବି ବୋଉ ବିଆର ଅତି ଭିତରକୁ ବାଣ୍ଡକୁ ମାଡିଦେଇ ବୋଉକୁ କୁଣ୍ଢେଇ ଧରିଲା । ତା ବାଣ୍ଡରୁ ଶିର୍ ଶିର୍ ହୋଇ ଗରମ ବୀର୍ଯ ବୋଉ ବିଆ ଭିତରକୁ ବୋହିଗଲା । ତା ଦେହ ଝିମ୍ ଝିମ ମାରି ଗଲା ଓ ସେ ବୋଉ ଉପରେ ନିସ୍ତେଜ ହୋଇ ପଡି ରହିଲା । କିଛି ସମୟ ପରେ ସେ ବୋଉ ଉପରୁ ତଳକୁ ଗଡି ଶୋଇଲା । ସୁଜାତା ତାକୁ ତା ଆଡକୁ ଟାଣି ନେଇ ତା  ପିଠିକୁ ଆଉଁଶି ଦେଇ ଗାଲ ଓ ଓଠରେ ଘନ ଘନ ଚୁମା ଦେଲା । ରାହୁଲ ଜାଣିଲା ଗେହିଁବାରେ ବୋଉକୁ ପୁରା ଶାନ୍ତି ମିଳିଚି ।

ବୋଉ ଦୁଧରେ ମୁହଁକୁ ଘଷି ରାହୁଲ କହିଲା – ବୋଉ, କେମିତି ଲାଗିଲା? ଶାନ୍ତି ଲାଗିଲା ନା?

ସୁଜାତା ରାହୁଲ ଓଠରେ ଚୁମା ଦେଇ କହିଲା : ଆଃ...ଆଜି ତୁ ମତେ ପୁରା ଶାନ୍ତି କରି ଦେଇଚୁ । ଏମିତି ସୁଖ ତୋ ବାପା ମୋତେ କେବେବି ଦେଇ ନଥିଲେ ।

ବୋଉ ପିଚାରେ ହାତ ବୁଲେଇ ଆସ୍ତେ ଚିପି ରାହୁଲ କହିଲା – ବୋଉ, ଭିତରେ ଛାଡିଲି କିଛି ଅସୁବିଧା ହବନିତ?

ସୁଜାତା କହିଲା : ଅସୁବିଧା କାହିଁକି ହବ ।

ରାହୁଲ କହିଲା – ତୋର ଏବେ ହଉଚି ନା? ମାନେ ମେନ୍‌ସ ହଉଚି ନା ବନ୍ଦ ହେଲାଣି ।

ସୁଜାତା କହିଲା : ବନ୍ଦ ହେଇନି କି ହଉନି । କେବେ କେମିତି ବେଳେ ବେଳେ ହେଇ ଯାଉଚି ।

ରାହୁଲ ପଚାରିଲା – ତୁ କିଛି ପ୍ରିକସନ ନେଉଛୁ ନା ନାହିଁ । ମାନେ ପିଲ୍ ଫିଲ୍ କିଛି ଖାଉଚୁ ।

ବୋଉ କହିଲା : ନାଇଁ । କାହିଁକି ଖାଇବି । ତୋ ବାପା ତ ଆଉ ମତେ ଗେହୁଁ ନାହାନ୍ତି ।

ରାହୁଲ କହିଲା – ବାପା ସିନା ଗେହୁଁ ନାହାଁନି । ଏବେ ତ ମୁଁ ଗେହିଁବି ନା । ଯଦି ଅସୁବିଧା ହବ, ତାହେଲେ ।

ସୁଜାତା ହସିଦେଇ କହିଲା : କିଛି ହବନି ମଁ । ଆଉ ଯଦି କିଛି ହେଲା ତାହେଲେ ଦେଖିବାନି ।

ରାହୁଲ କହିଲା – ଏତେ ରିସ୍‌କ କାହିଁକି ନେବା ଯେ । ମୁଁ ଆଜି ତୋ ପାଇଁ ଆଇ-ପିଲ ନେଇ ଆସିବି । ତୁ ମନେକରି ସବୁ ଦିନେ ଖାଇବୁ ।

ସୁଜାତା କହିଲା : ସବୁଦିନେ ମନେକରି ପିଲ୍ ଖାଇବା ଗୋଟାଏ ଝାମଲା ।

ରାହୁଲ କହିଲା – ତୁ ଏ ପିଲ୍ ଆରମ୍ଭ କର । ମୁଁ ତୋ ପାଇଁ ବି-ଗ୍ୟାପ ନେଇ ଆସିବି । ସବୁଦିନେ ଖାଇବାର ଝାମଲା ରହିବନି । ଗୋଟାଏ କାପସୁଲ ଖାଇଲେ ଛଅମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଫ୍ ।

ସୁଜାତା କହିଲା – ଏଇ ବି-ଗ୍ୟାପ ପୁଣି କ’ଣ?

ରାହୁଲ କହିଲା – ଦେଖୁଚି ବୋଉ ତୁ କିଛି ହବୁନି । ବି-ଗ୍ୟାପ କ’ଣ ଜାଣିନୁ । ସବୁଦିନେ ଖବର କାଗଜ ପଢ଼ୁଚୁ । ସେଥିରେ ଆଡ଼ ବାହାରୁଚି ଦେଖୁନୁ ।

ସୁଜାତା କହିଲା – ହଁ, ହଁ, ଦେଖିଚି । ହେଲେ ସିଏ ସବୁ କ’ଣ ମୁଁ କେବେ ଜାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିନି । କହୁନୁ, ସେଇଟା କ’ଣ ।

ରାହୁଲ କହିଲା – ସେଇଟା ଗୋଟାଏ ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଗର୍ଭନିରୋଧ ଔଷଧ । ସେଥିରୁ ଗୋଟାଏ କାପସୁଲ ଖାଇଦେଲେ ଛଅ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପିଲାଛୁଆ ହବାର ସମ୍ଭାବନା ନାହିଁ । ତା’ର ସାଇଡ଼ ଏଫେକ୍ଟ ବି କିଛି ନାହିଁ ।

ସୁଜାତା କହିଲା – ତାହେଲେ ଭଲ ତ ।

ରାହୁଲ କହିଲା – ହଁ, ସେଥିରୁ ଗୋଟାଏ କାପସୁଲ ଖାଇଦବୁ ଯେ ଛଅମାସ ଯାଏ ପୁରା ନିଶ୍ଚିତ ।

ସୁଜାତା କହିଲା: ତୁ ଏତେ ସବୁ କଥା କେମିତି ଜାଣିଲୁ । ଆଗରୁ କାହାକୁ ଗେହିଁଚୁ ନା କ’ଣ?

ରାହୁଲ କହିଲା – ଓ...ବୋଉ । ଏସବୁ ଜାଣିବା ପାଇଁ ଆଗରୁ କାହାକୁ ଗେହିଁବା ଦରକାର ନାହିଁ । ଏବେ ଜାଣିବା ପାଇଁ ବହୁତ ସୁଯୋଗ ଅଛି । ଏବେ ପରା ହାଇସ୍କୁଲରେ ସେକ୍‌ସ ଏଜୁକେସନ ଚଳୁଚି । ଆଗରୁ ମୁଁ କାହାରିକି ଗେହିଁନି । ତୋତେ ପ୍ରଥମ କରି ଆଜି ଗେହିଁଲି ।

ସୁଜାତା ହସିଦେଇ ତା ବାଣ୍ଡକୁ ମୁଠେଇ ଧରୁ ଧରୁ କହିଲା – ତାହେଲେ ତୁ ଏଥର ତୋ ବୋଉକୁ ସବୁଦିନେ ଗେହିଁବୁ ।

ରାହୁଲ କହିଲା – କାହିଁକି? ତୋ’ର କ’ଣ ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ ।

ସୁଜାତା କହିଲା : ଇଚ୍ଛା ନଥିଲେ ତୋ ପାଖକୁ ନିଜେ ନିଜେ ଆସି ଲୁଗା ଖୋଲି ଗେହିଁବା ପାଇଁ ଦେଖାନ୍ତି ।

ରାହୁଲ କହିଲା – ବୋଉ, ଆଉ ଥରେ ଗେହିଁବି?

ସୁଜାତା କହିଲା : ଆଜି ଠାରୁ ତ ମୁଁ ପୁରାପୁରି ତୋର । ତୋର ଯେତେବେଳେ ଇଚ୍ଛା ହବ ସେତେବେଳେ ଗେହିଁବୁ । ପଚାରୁଚୁ କ’ଣ?

ସେଇ ଦିନଠାରୁ ସବୁଦିନେ ବୋଉକୁ ଗେହିଁବା ରାହୁଲ ପାଇଁ ପକ୍‌କା ହୋଇଗଲା ।

õõõ