ରାଣ୍ଡୁଆ ରଘୁ ଜେଜେଙ୍କ, ଖାସ୍ ମାଲ୍ ମୋ ବେଧେଈ ବୋଉ
ନମସ୍କାର ବନ୍ଧୁଗଣ, ମୁଁ ଦିପୁ ଘର, କୋରୁଆ, କେନ୍ଦ୍ରାପଡା ।ସ୍ୱାଗତ ର ସହିତ ମୋର ଆଜିର ଏ ପ୍ରଥମ ଯୌନ କାହାଣୀ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଛି । ଏହା ମୋ ଜୀବନର ପ୍ରଥମ ଘଟଣା, ଯାହାକୁ ମୁଁ କେବେ ଭୁଲି ପାରିବି ନାହିଁ । ଏହା ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ କେବେ ହେଲେ କାହା ସହିତ ସିଧାସଳଖ ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ ରଖିନଥିଲି । କିମ୍ବା ସୁଯୋଗ ମିଳେନାହିଁ, କୌଣସି ଟୋକି,କିମ୍ବା ଭାଉଜ ସମ୍ପର୍କୀୟ ମହିଳା ମୋତେ ସୁଯୋଗ ଦେଇ ନାହାନ୍ତି ।
କେବଳ ମନେ ମନେ କାହାକୁ ଭାବି ରାତିରେ ତକିଆ କୁଣ୍ଢେଇ ବାଣ୍ଡକୁ ହଲେଇ ବିର୍ୟ ବାହାର କଲେ ମନ ଶାନ୍ତ ହୁଏ, ମୋର ଅଧିକାଂଶ ସମୟ ବୟସ୍କ ମହିଳା, ୪୦ ବର୍ଷ ରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ବ, ସବୁଠାରୁ ପସନ୍ଦ,ଏପରି କି ନିଜ ରକ୍ତ ସମ୍ପର୍କୀୟ ମହିଳା ମଧ୍ୟ,ଛାଡ଼ନ୍ତୁ,ଆଉ ଡେରି ନାହିଁ, ଏବେ କାହାଣୀ କୁ ଆସିବା,
ମୁଁ ଜଣେ ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ବଳିଷ୍ଠ ଶରୀର ଥିବା ୨୪ ବୟସର ମସ୍ତ ଯୁବକ । ପରିବାର କହିଲେ ମୋ ବାପା, ବୋଉ, ବଡ଼ ନାନୀ ଝୁମା ଓ ମୁଁ । ଝୁମା ନାନୀ ମୋ ଠାରୁ ୩ ବର୍ଷ ବଡ଼ । ଦୁଇ ବର୍ଷ ତଳେ ତା’ର ବାହାଘର ହୋଇ ସାରିଛି । ସେ ରାଉରକେଲାରେ ତା ସ୍ବାମୀ ପାଖରେ ରହୁଛି । ମୁଁ ମୋ ବାପା, ବୋଉଙ୍କ ସହିତ ଆମ ଗାଆଁରେ ରହୁଛି ।
ଆମ ଗାଆଁରେ ଆମର ବହୁତ ଜମି ବାଡ଼ି ଅଛି । ମୁଁ +୨ ଯାଏ ପାଠ ପଢ଼ିଥିଲେ ବି ବାପାଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ଆମ ଚାଷ ବାସ ଖବର ବୁଝାବୁଝି କରେ । ଗାଆଁ ଛକରେ ମୋର ଗୋଟିଏ ତେଜରାତି ଦୋକାନ ବି ଅଛି । ତେଜରାତି ଜିନିଷ ସହିତ କିଛି ଷ୍ଟେସନାରୀ ଜିନିଷ ବି ରଖିଚି । କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ମାର୍କେଟ ରୁ ମାଲପଟା ଆଣି ବିକ୍ରି କରେ । ମୋର ଭଲ ବ୍ୟବସାୟ ଚାଲେ । ସମୟ ଅସମୟରେ ବାପା ବି ଆସି ଦୋକାନରେ ବସନ୍ତି । ବାପାଙ୍କ ବୟସ ୫୨ ବର୍ଷ । ମୋ ବାପା ଭାରି ସାଧା ସିଧା ମଣିଷ । ଦିନ ସାରା କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କରନ୍ତି ଏବଂ ସଂଧ୍ୟା ହେଉ ହେଉ ଖାଇପିଇ ଶୋଇ ଯାଆନ୍ତି ।
ମୋ ବାପା ସିନା ସାଧାସିଧା, କିନ୍ତୁ ମୋ ବୋଉ ଭାରି ଚାଲାଖ ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକ । ବୋଉର ନାଁ ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଳି । ତା'ର ବୟସ ୪୫ ବର୍ଷ । ସେ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଖୁବ୍ ସୁନ୍ଦରୀ । ହାଲୁକା ମୋଟୀ କିନ୍ତୁ ସେକ୍ସି ଚେହେରା । ବଡ ବଡଦୁଧ । ମାଂସାଳ ପିଚା । ଏବେବି ଦେହରୁ ଯୌବନର ଛାପ ଲିଭିନି, ନ ଜାଣିବା ଲୋକ ବୋଉକୁ ମୋ ବଡ଼ ଭଉଣୀ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି ।
ମୋ ବୋଉ ଜଣେ ହାଉସୱାଇଫ୍ ହେଲେବି, ଏ ବୟସରେ ବି ତା'ର ଛଇ ଛଟକ କମିନାହିଁ । ବୋଉ ସବୁବେଳେ ବେଶଭୂଷା ହେଇ ଫିଟ୍ ଫାଟ୍ ହେଇ ରୁହେ । ସେ ତା ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତି ବହୁତ ଯତ୍ନ ନିଏ । ସେଥିପାଇଁ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳୁ ମର୍ଣ୍ଣିଂ ୱାକ ଯିବା ସହିତ ମଝିରେ ମଝିରେ ସିଏ ବିଉଟି ପାରଲୋର ବି ଯାଏ । ଆଧୁନିକ ପୋଷାକ ପ୍ରସାଧନ ସାମଗ୍ରୀ ବ୍ୟବହାର କରି ଏବେବି ମୋ ବୋଉର ବଡ଼ ବଡ଼ ଦୁଧ ଯୋଡ଼ାକ ଓହଳି ନ ପଡ଼ି ଟାଇଟ୍ ରହିଛି ।
ସତ କହିବାକୁ ଗଲେ, ମୋ ବୋଉ ବୟସ ଅନୁସାରେ ତା ଦେହକୁ ପୁରା ଆକର୍ଷଣୀୟ କରି ରଖିଚି । ତା ଦେହର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଅଙ୍ଗ ଖୁବ ଆକର୍ଷଣୀୟ । ଖାସକରି ବୋଉର ହାତରେ ଥିବା ଲମ୍ବା ଲମ୍ବା ନଖ ଗୁଡ଼ିକ । ସେ ତା ଲମ୍ବା ନଖରେ ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ନେଲପଲିସ ଲଗେଇ ଥାଏ । ମୋ ବୋଉ ତା ନରମ ଗୋଲାପି ଓଠରେ ଲିପିଷ୍ଟିକ ଲଗେଇବା ପାଇଁ କେବେ ଭୁଲେ ନାହିଁ । ତା'ର ନରମ ଗୋଲାପି ଓଠ ଲିପିଷ୍ଟିକ୍ ଦ୍ବାରା ସବୁବେଳେ ଚମକୁ ଥାଏ । ମୋ ବୋଉ ଯେତେବେଳେ ତା ଗୋରା ଗୋରା ସେକ୍ସି ପାଦରେ ହାଏହିଲ ଜୋତା ମାଡ଼ି ଗାଣ୍ଡି ନଚେଇ ନଚେଇ ଗାଆଁ ଦାଣ୍ଡରେ ଯାଏ । ତା ଗୋଡ଼ର ପାଉଁଜି ଶବ୍ଦରେ ଅନେକ ପୁରୁଷଙ୍କ ନିଦ ହଜିଯାଏ । ସଜବାଜ ହେଇ ରହୁଥିବାରୁ ବୋଉର ବୟସ ୪୫ ବର୍ଷରୁ ବେଶୀ ହେଲେ ବି ସିଏ ଟୋକି ଟୋକି ଲାଗେ । ସେଥିପାଇଁ ଆମ ପାଖ ପଡିଶାର ଟୋକାମାନଂକର ମୋ ବୋଉ ଉପରେ ଆଖି । ବେଳେବେଳେ ମୋ ବୋଉ ପାଖରେ ଆସି ନଂଗ ପଂଗ ହୁଅନ୍ତି । ଆଉ ପୁରୁଷ ଲୋକ କି ଟୋକା ଦେଖିଲେ ବୋଉ ଉପରେ ପଡ଼ି ହସି ହସି ଆଖି ନଚେଇ କଥା ହୁଏ ।
ବୋଉର ହାବ ଭାବରୁ ଏବଂ କଥା ବାର୍ତାରୁ ସେ ବହୁତ ସେକ୍ସି ଓ ଚାଲୁ ମାଇକିନିଆ ଭଳି ଲାଗେ । ତା ସହିତ ବାହାରକୁ ଯିବାକୁ ମୋତେ ସରମ ଲାଗୁଥିଲା । କାରଣ ତାକୁ ଟୋକା ଠାରୁ ବୁଢ଼ା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୁଲି ବୁଲି ଚାହୁଁ ଥିଲେ। ପଛରେ ନାନା ଦ୍ବିଅର୍ଥ ବୋଧକ ରସାଳ ମନ୍ତବ୍ୟ ଦେଉଥିଲେ।
ମୋ ବାପା, ବୋଉ ଅନେକ ଦିନ ହେଲାଣି ଅଲଗା ଅଲଗା ରୁମରେ ଶୋଉ ଥିଲେ । ସେଥିପାଇଁ ବୋଧେ ବୋଉ...। ବାପାଙ୍କ ପାଖରୁ ଯାହା ପାଇବା ଦରକାର, ସେଇଟା ନ ପାଇ ବୋଉର ହାବ ଭାବ ସେମିତି ହୋଇ ଯାଇଥିଲା । ହେଲେ, ବୋଉର ଆଉ କାହା ସହିତ ଆଫେୟାର୍ସ ଥିବା ମୋ ନଜରକୁ ଆସି ନ ଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଏମିତି ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ସହିତ ମୋ ବୋଉର ଆଫେୟାର୍ସ ଚାଲିଥିଲା ଯାହା ମୋତେ ପରେ ଜଣା ପଡ଼ିଲା । ସିଏ ଆଉ କେହି ନୁହଁ ଆମ ଘର ପାଖରେ ଜଣେ ଲୋକ,ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ରଘୁ ଜେଜେ ବୋଲି ଡାକେ । ସେ ଜଣେ ରାଣ୍ଡୁଆ, ବେଧୁଆ ପ୍ରକୃତି ର ଲୋକ,ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ମରିଯାଇଛନ୍ତି ।
ପୁଅ ବୋହୂ ସମସ୍ତେ ବାହାରେ, ରଘୁ ଜେଜେ ଘରେ ଏକୁଟିଆ ରୁହନ୍ତି । ରଘୁ ଜେଜେଙ୍କ ର କଥା ପଡିଲେ ଗାଆଁରେ ମାଇକିନିଆ ମାନେ ନାକ ଟେକନ୍ତି । ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ଏପରି କି କିଛି ଲୋକ ତାଙ୍କ ହୀନ ଚରିତ୍ର ପାଇଁ ମାଡ଼ ମଧ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି । ବୋଧହୁଏ ତାଙ୍କର ଏହି ଚରିତ୍ର ସକାଶେ ତାଙ୍କ ପୁଅ ବୋହୂ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କ ଠାରୁ ଦୂରରେ ରହୁଛନ୍ତି ।
ମୋର ତାଙ୍କ ସହିତ ଭାରି ନିବିଡ ସମ୍ପର୍କ, ତାଙ୍କର ଟଙ୍କା ପଇସା ଧନ ସମ୍ପତି ରେ କୌଣସି ଅଭାବ ନାହିଁ । ମୁଁ ପ୍ରାୟ ସମୟ ତାଙ୍କ ଘରେ ବସାଉଠ କରେ । ରୋଷେଇ କରୁ, ଖାଇବା ପିଇବା ମୌଜ଼ କରୁ । ରଘୁ ଜେଜେଙ୍କ ପାଖରେ ବସିଲା ସମୟରେ ସେ ମୋ ପ୍ୟାଣ୍ଟ ଭିତରେ ହାତ ପୁରେଇ ବାଣ୍ଡକୁ ମୁଠେଇ ହଲ ହଲ କରନ୍ତି । ତାଙ୍କ ବାଣ୍ଡକୁ ମୁଠେଇ ହଲେଇବା ପାଇଁ, ମୋତେ ମଧ୍ୟ କୁହନ୍ତି । ବାଣ୍ଡ ହଲେଇବା ସମୟରେ ଆମ ଗାଆଁର ବଡ଼ ଦୁଧ ଗାଣ୍ଡି,ବିଆ କାହାର ଅଛି ଆମେ ଆଲୋଚନା କରୁ । ଏପରିକି ରଘୁ ଜେଜେ ମୋ ବୋଉ, ଭଉଣୀ ବିଷୟରେ ମାନେ, ସେମାନଙ୍କର ଦୁଧ ବିଆ ଗାଣ୍ଡି, ବିଷୟରେ କୁହନ୍ତି, ଆଉ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ବୋହୁ ,ଝିଆରୀ, ନାତୁଣୀ ମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଖରାପ କଥା କୁହେ, ବୀର୍ଯ ବାହାରି ଗଲା ପରେ ଆମେ ପୂର୍ବ ଅବସ୍ଥାକୁ ଫେରି ଆସୁ ।
ଦିନେ ମୁଁ ଆଉ ରଘୁ ଜେଜେ ତାଙ୍କ ଘରେ ବସି ବିୟର ପିଉଥାଉ । ସେତେବେଳେକୁ ଆମେ ୬ଟା ଖଣ୍ଡେ ବୋତଲ ପିଇ ସାରିଥାଉ । ରଘୁ ଜେଜେଙ୍କୁ ଟିକିଏ ନିଶା ହେଇ ଆସୁଥିଲା । ସିଏ ନିଶା ହେଲେ କାହାକୁ କଣ କୁହନ୍ତି ଜାଣି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ । ସେଦିନ ବି ଆମେ ସବୁଦିନ ଭଳି ଗିହଁଗେହିଁ ବିଷୟରେ କଥା ହେଉଥିଲୁ । ହଠାତ୍ ମୁଁ ରଘୁ ଜେଜେଙ୍କୁ ବହୁତ ନେହୁରା ହେଲି । ଆଉ ପଚାରିଲି ସେ କାହାକୁ ଗେହିଁଛନ୍ତି । ଏମିତି ତ ସେ ଅନେକ ମାଇକିନିଆଙ୍କୁ ଗେହିଁଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଏମିତିକା ଏକ ମାଇକିନିଆ କିଏ, ଯେକି ଅତି ସହଜରେ ତାଙ୍କ ହାତରେ ଧରା ଦେଇଛି, ଇତ୍ୟାଦି, ରଘୁ ଜେଜେ ନିଶା ବାଉଳାରେ ମୋତେ ସବୁ ସତ କହିଲେ, କିପରି କାହାକୁ ଗେହିଁଛନ୍ତି । ହେଲେ ହଠାତ୍ ତାଙ୍କ ମୁହଁରୁ ମୋ ବୋଉ ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଳି ର ନାଆଁ ଶୁଣି ମୁଁ ଚମକି ପଡିଲି । ସେ ଯେତେ ସବୁ ମାଇକିନିଆଙ୍କୁ ଗେହିଁଛନ୍ତି ତେବେ ସବୁଠାରୁ ସୁପର ମାଲ, ହେଉଛି ମୋ ବୋଉ ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଳି ।
ରଘୁ ଜେଜେ କିପରି ମୋ ବୋଉକୁ ଗେହିଁଥିଲେ ସବୁ ସତକଥା କହିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ । ରଘୁ ଜେଜେ କହିଲେ – ବୁଝିଲୁ, ଦିପୁ ତୋ ବାପା ଆଉ ତୋ ବୋଉକୁ ଗେଂହି ପାରୁନି, ତା'ର ବାଣ୍ଡ ଆଉ ଉଠୁନି । କିନ୍ତୁ ତୋ ବୋଉର ବିଆ ଖାଲି ବାଣ୍ଡ ଖୋଜୁଛି, ବିଶେଷ କରି ଟୋକା ବାଣ୍ଡ ତା'ର ବେଶି ଦରକାର । ସେଥିପାଇଁ ସେ ଆଗରୁ ମୋ ପାଖକୁ ଆସି ବହୁତ ଥର ଗାଣ୍ଡି ମରେଇ ଯାଇଛି । ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ତୋ ବୋଉ ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଳି ଭାରି ପସନ୍ଦ କରେ । ଏବେ କିନ୍ତୁ ବଦନାମ ଭୟରେ ସିଏ ମୋ ପାଖକୁ ଆଉ ଆସୁ ନାହିଁ ।
ମୁଁ ରଘୁ ଜେଜେଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଇଗଲି । ମୁଁ ଖାଲି ମୋ ବୋଉ କଥା ଭାବୁଥିଲି । ମୁଁ ମୋ ବୋଉକୁ ଜଣେ ବହୁତ ବଡ଼ ବେଧେଈ ଏବଂ ଚାଲୁ ମାଇକିନିଆ ବୋଲି ଆଗରୁ ଜାଣିଥିଲି । କିନ୍ତୁ ଏବେ ତା'ର ଆଫେୟାର୍ସ ରଘୁ ଜେଜେଙ୍କ ଭଳି ଜଣେ ବରିଷ୍ଠ ଏବଂ ରାଣ୍ଡୁଆ ଲୋକ ସହିତ ଅଛି। ଏକଥା ଜାଣି ମୁଁ କିଛି ଚିନ୍ତା କରି ପାରୁ ନ ଥିଲି । ମୋ ଅଜାଣତରେ ମୋ ବାଣ୍ଡଟା କେତେ ବେଳୁ ପୁରା ଟିଙ୍ଗେଇକରି ରହିଲାଣି ମୋତେ ଜଣାନାହିଁ । ହେଲେ ରଘୁ ଜେଜେଙ୍କ ନଜର ମୋ ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ଥିଲା ।
ରଘୁ ଜେଜେ ମୋତେ ହସିଦେଇ କହିଲେ – କ'ଣ କିରେ ଟୋକା ବୋଉ କଥା ଶୁଣି ତୋ ବାଣ୍ଡ ଖାଲି ଟଙ୍ଗ ଟଙ୍ଗ କରୁଛି ? ବୋଉକୁ ଗେହିଁବା ପାଇଁ କଣ' ଇଚ୍ଛା ହେଉଛି କି ?
ମୁଁ କହିଲି – ନାଇଁମ ଜେଜେ, ସେ ପରା ମୋ ବୋଉ । ମୋତେ ଜନ୍ମ କରିଛି ତାକୁ କେମିତି ମୁଁ ଗେହିଁବି ।
ରଘୁ ଜେଜେ କହିଲେ – ତାହାଲେ ତୋ ବୋଉ କଥା ଶୁଣି ତୋ ବାଣ୍ଡ ଏମିତି ଡିଆଁ ମାରୁଛି କାହିଁକି? ମୁଁ ଜାଣିଚି ତୋର ନିଶ୍ଚୟ ଇଚ୍ଛା ଅଛି।
ମୁଁ ହସିଦେଇ କହିଲି – ଦେଖ ଜେଜେ, ସିଏ ମୋର ଜନ୍ମକଲା ବୋଉ ହେଲେବି ତା'ର ଯେମିତି ସୁନ୍ଦର ରୂପ, ସେକ୍ସି ଚେହେରା ଆଉ ଫିଟ୍ଫାଟ୍ ବେଶଭୂଷା; ସେଥିପାଇଁ ବୋଉ ପ୍ରତି ଯେ ମୋ ମନରେ ଦୁର୍ବଳତା ଦେଖା ଦେଇନି କହିବାଟା ପୁରା ପୁରି ମିଛ ହେବ । ବୋଉ ଭଳି ଗୋଟାଏ ସେକ୍ସି ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକ ପ୍ରତି ମୋ ପରି ଗୋଟିଏ ୨୪ ବର୍ଷର ବଳିଷ୍ଠ ଯୁବକ ମନରେ ଦୁର୍ବଳତା ଆସିବା ସ୍ୱଭାବିକ କଥା ।
ରଘୁ ଜେଜେ କହିଲେ – ସିଏତ ଠିକ୍ କଥା, ଯଦି ତୋ ମନରେ ତୋ ବୋଉ ପ୍ରତି ଦୁର୍ବଳତା ଅଛି । ତାହେଲେ ତାକୁ ଗେହିଁବାରେ ଅସୁବିଧା କ'ଣ ?
ମୁଁ କହିଲି – ଅସୁବିଧା କିଛି ନାହିଁ ଯେ' ହେଲେ ମୁଁ କେମିତି ତାକୁ ଗେହିଁବି।
ରଘୁ ଜେଜେ କହିଲେ – ଆଛା, ତୁ ଆଗ ମୋତେ କହିଲୁ ତୋ ବୋଉକୁ କେବେ ଲଙ୍ଗଳା ଦେଖିଚୁ କି ?
ମୁଁ କହିଲି – ହଁ ଜେଜେ ମୁଁ ତାକୁ ପୋଷାକ ବଦଳିବା ସମୟରେ ବହୁତ ଥର ଲଙ୍ଗଳା ଦେଖିଚି । ଆଉ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ବୋଉର ଲଂଗଳା ଦେହ ଆଉ ବଡ଼ ବଡ଼ ଖୋଲା ଦୁଧ ଦେଖିଲି, ସତରେ ସେଦିନ ମୁଁ ମୋଟେ ସଂଭାଳି ରହି ପାରିଲି ନାହିଁ । ସେଦିନ ମୁଁ ତିନିଥର ମୁଠି ମାରିଚି । ତେବେ ବୋଉ ପ୍ରତି ମୋ ମନରେ ଯେତେ ଦୁର୍ବଳତା ରହିଥିଲେ ବି ଏବଂ ବୋଉକୁ ନେଇ ମୁଁ ଅନେକ ଅଶ୍ଳୀଳ ଚିନ୍ତା କଲେ ବି ଅଧିକ ଆଗେଇବା ପାଇଁ ସାହସ କରି ପାରିନାହିଁ ।
ରଘୁ ଜେଜେ ହସିଲେ ଆଉ କହିଲେ – ଏଡ଼େ ବଡ଼ ଭେଣ୍ଡିଆ ଟୋକା ଟେ ହେଇଛୁ, ବୋଉ କଥା ଭାବି ମୁଠି ବି ମାରୁଛୁ, ଆଉ ଅଧିକ ଆଗେଇବାକୁ ସାହାସ ନାହିଁ ବୋଲି କହୁଚୁ । ଦେଖ୍ ଦିପୁ, ମୁଁ ଯେତିକି ଜାଣିଛି ତୋ ବୋଉ ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଳି ଯେମିତିକା ବେଧେଈ ମାଇକିନିଆ । ତୁ ତା'ର ନିଜ ପୁଅ ହେଲେବି ତୁ ଯଦି ତାକୁ ପଟେଇ ପାରିବୁ । ତେବେ ସିଏ ତୋତେ ଲୁଗା ଟେକି ନିଶ୍ଚୟ ଗେହିଁବାକୁ ସୁଯୋଗ ଦେବ ।
ମୁଁ କହିଲି – ହେଲେ, ଜେଜେ ଯଦି କେହି ଜାଣି ପାରନ୍ତି ।
ରଘୁ ଜେଜେ କହିଲେ – ଆରେ ବୋକା, ତୋ ବୋଉ ଏବେ ବଦନାମ ଭୟରେ ଆଉ କାହା ସହିତ ଗିହାଁଗେହିଁ ହେଉନି କି ମୋ ପାଖକୁ ମଧ୍ୟ ଆସୁନି । ଆଉ ଏହି ମଉକା ରେ ତଥାପି ତୁ ଥରେ ଚେଷ୍ଟା କରି ଦେଖ୍ କଣ ହେଉଛି । ଆଉ ଏମିତିରେ ବି ତୁମ ଘରକଥା ଘରେ ରହିବ ବଦନାମ ର ବି ଭୟ ନାହିଁ ।
ରଘୁ ଜେଜେଙ୍କ କଥା ମୋ ମନକୁ ପାଇଲା । ମୋର ବି ମୋ ବୋଉ ପ୍ରତି ଲୋଭ ଆସିଲା, ଜିବନ ରେ କେବେ କାହାକୁ ଗେଁହୀନି,ଯଦି ମୋ ନିଜ ଘରେ ବିଆ ଦେଖେଇ ବାକୁ କେହି ମାଇକିନିଆ ଅଛି ତେବେ ମୁଁ ସୁଯୋଗ ହାତଛଡା କାହିଁକି କରିବି,?କିନ୍ତୁ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଲା ମୁଁ ବୋଉକୁ କିପରି ପଟେଇବି,ସେ କ'ଣ ମୋତେ ସୁଯୋଗ ଦେବେ,ଏକଥା ଭାବୁଥାଏ, ମନରେ ଟିକେ ଡର ମଧ୍ୟ ଥାଏ, ଯଦି ଭଲ ରୁ ମନ୍ଦ ହେଲା, ସର୍ବନାଶ,ଘରେ ରହିବାକୁ ଜାଗା ମିଳିବ ନାହିଁ, ବାପା ମୋତେ ଘରୁ ତଡିଦେବେ,ଏମିତି କା ଭାବୁ ଭାବୁ ମୁଁ କହିଲି - ହୋଉ, ଜେଜେ ମୁଁ ଆଜି ଠାରୁ ମୋ ବୋଉକୁ ପଟେଇବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବି ।
ରଘୁ ଜେଜେ ମୋ କଥା ଶୁଣି ହସିଲେ । ଠିକ୍ ସେତିକିବେଳେ ବୋଉର ଫୋନ୍ ଆସିଲା । ସେ ଆମ ଦୋକାନରୁ କେତୋଟି ଜିନିଷ ଆଣିବାକୁ କହିଲା । ମୁଁ ବୋଉର ଫୋନ୍ କାଟିବା ପରେ ଶୀଘ୍ର ମୋ ବିୟର ପିଇଦେଇ ରଘୁ ଜେଜେଙ୍କ ଘରୁ ପଳେଇ ଆସିଲି ଏବଂ ଆମ ଦୋକାନକୁ ଯାଇ ବୋଉ କହିଥିବା ଅନୁସାରେ ଜିନିଷ ସବୁ ଧରି ଘରକୁ ଚାଲିଲି ।
ମୁଁ ଆସି ଘରେ ପହଞ୍ଚିବା ବେଳକୁ ବୋଉ ଆସି କବାଟ ଖୋଲିଲା । ବୋଉ ଗୋଟିଏ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର ପତଳା ନାଇଟୀ ଗାଉନ ପିନ୍ଧିଥିଲା । ଫଳରେ ସେ ପିନ୍ଧିଥିବା କଳା ରଙ୍ଗର ବ୍ରା ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଣା ପଡ଼ୁଥିଲା । କଳା ରଙ୍ଗର ବ୍ରା ଭିତରେ ମୋ ବୋଉର ଅଳ୍ପ ଓହଳି ପଡିଥିବା ବଡ଼ ବଡ଼ ଦୁଧ ଖୁବ୍ ମସ୍ତ ଦିଶୁଥିଲା । ରଘୁ ଜେଜେଙ୍କ ସହିତ ମୁଁ ମୋ ବୋଉ ବିଷୟରେ କଥା ହେବା ପରଠାରୁ ମୁଁ ବୋଉକୁ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଗେହିଁବା ନଜରରେ ଦେଖିଲି । ମୁଁ କବାଟ ବନ୍ଦ କରି ଘର ଭିତରକୁ ଗଲା ବେଳେ ପଛଆଡ଼ୁ ବୋଉର ଓସାରିଆ ଗାଣ୍ଡିରେ ମୋ ଆଖି ପଡିଲା । ସେ ଚାଲିଲା ବେଳେ ତା ଗାଣ୍ଡି ଥଲଥଲ ହେଇ ପଡ଼ୁଥିଲା । ବୋଉ ଗାଣ୍ଡିକୁ ନଜର କରୁ କରୁ ମୋ ମନଟା କେମିତି କେମିତି ହେଇଗଲା । ଟ୍ରାଉଜର ଭିତରେ ମୋ ବାଣ୍ଡ ପୁରା ଶକ୍ତ ହୋଇ ଉଠିଲା ।
ମୁଁ ମୋ ରୁମକୁ ଗଲି । ମୋ ସେକ୍ସି ବୋଉ କଥା ଭାବି ମୁଠି ମାରିଲି । ବୋଉ କଥା ଭାବି ମୁଠି ମାରିବା ପରେ ବାଣ୍ଡରୁ ଗରମ ପାଣି ବାହାରି ଯିବା ପରେ ମୋତେ ବହୁତ ଭଲ ଲାଗିଲା ।ହେଲେ, ସେ ସବୁ ଯାହା କେବଳ ତାକୁ ଗେହୁଁଚି ବୋଲି ଭାବି ବାଣ୍ଡକୁ ହଲେଇ ଗରମ ବୀର୍ଯ ବାହାର କରି ମିଛି ମିଛିକା ମସ୍ତି କରିବା କଥା। ସତ ସତିକା ବୋଉକୁ ଗେହିଁବାର ସୁଯୋଗ ମିଳିବା ଭାଗ୍ୟର କଥା । ରାତିରେ ମୋତେ ଭଲ ଭାବରେ ନିଦ ହେଲା ନାହିଁ । ମୁଁ ମୋ ବୋଉ କଥା ଖାଲି ଭାବିବାକୁ ଲାଗିଲି । କେମିତି ପ୍ଲାନ କରି ବୋଉକୁ ଗେହିଁବି ତାହା ଚିନ୍ତା କରି ପାରୁ ନ ଥିଲି । ଯାହା ହେଲେ ବି ସେ ମୋ ନିଜ ବୋଉ । ତେଣୁ ଏସବୁ ଏତେ ସହଜ କଥା ନୁହେଁ । ଏସବୁ କାମ ପାଇଁ ସାହସ ତ ନୁହଁ ଦୁଃସାହସ ଦରକାର । କିନ୍ତୁ ଆଗରୁ କାହାକୁ ଗେହିଁ ନଥିବାରୁ ମୋ ବାଣ୍ଡ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ବିଆ ଚାଖିବାକୁ ଖାଲି ବିକଳ ହେଉଥିଲା । ମୁଁ ଏଣେ ବିକଳ ହେଇ ମୋ ବୋଉକୁ ଚାହିଁଥିଲି । ଘରେ ଥିଲା ବେଳେ ବୋଉ ଉପରୁ ମୋ ନଜର ଜମା ହଟୁ ନ ଥିଲା । ତା’ର ପିଚାହଲା ମସ୍ତ ଚାଲି ଆଉ ତା’ର ଗୋରା ପରିପୃଷ୍ଟ ଦେହକୁ ଦେଖି ମୁଁ ଖୁବ୍ କାମାତୁର ହେଇ ପଡୁଥିଲି । ପ୍ୟାଂଟ ଭିତରେ ମୋର ୮ ଇଂଚ ଲମ୍ବା ବାଣ୍ଡ ସବୁବେଳେ ଶକ୍ତ ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇ ଯାଉଥିଲା । ମୁଁ ଗେହିଁବା ବିଷୟରେ ବୋଉ ସହିତ କଥା ହେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ ଭୟରେ ମୁଁ କଥା ହୋଇ ପାରିଲି ନାହିଁ ।
ଏମିତି ଚାହୁଁ ଚାହୁଁ କିଛି ଦିନ ବିତିଗଲା । ମୁଁ କିଛି ବି ସାହସ କରି ପାରୁ ନଥିଲି । ଏତେ ବଡ ମାଇକିନିଆକୁ ପ୍ରଲୋଭିତ କରି ଗେହିଁବା ପାଇଁ ରାଜି କରିବା ତ ସତରେ ଭାରି କଷ୍ଟ । ସେ ମାଇକିନିଆ ପୁଣି ଆଉ କେହି ନୁହେଁ ମୋ ନିଜ ବୋଉ ।
ଦିନେ ରାତିରେ ଶୋଇଲା ବେଳେ ମୁଁ ଚିନ୍ତା କଲି ପୁଣି ମୋତେ ରଘୁ ଜେଜେଙ୍କ ପରାମର୍ଶ ନେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ତା ପରଦିନ ଦୋକାନ ଯିବା ସମୟରେ ମୁଁ ରଘୁ ଜେଜେଙ୍କୁ ଏ କଥା କହିଲି ଓ ମୋତେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲି ।
ମୋ କଥା ଶୁଣି ରଘୁ ଜେଜେ ମୋତେ କହିଲେ – ତୁ ଯଦି ତୋ ବୋଉକୁ ମୁହେଁ ମୁହେଁ କହିବା ପାଇଁ ସାହସ କରି ପାରୁନୁ , ତାହେଲେ ତୁ ଫୋନରେ କହୁନୁ ।
ରଘୁ ଜେଜେଙ୍କ କଥା ମୋ ମନକୁ ପାଇଲା । ମୁଁ ତାଙ୍କ ପାଖରୁ ଆମ ଦୋକାନକୁ ଆସିଲି । ଦୋକାନ ଭିତରେ ଏକୁଟିଆ ବସି ଚିନ୍ତା କଲି, ଶଳା, ଏଠି ଘର ଜିନିଷକୁ ପର ଖାଉଛନ୍ତି ଆଉ ମୁଁ ଶଳା ପର ମାଇକିନିଆକୁ ଭାବି ବାଣ୍ଡ ହଲେଇ ମିଛି ମିଛିକା ନିଜକୁ ଯାହା ଠକୁଛି । ମୋ ମନକୁ ସ୍ଥିର କରି ନେଲି ଯେ' ଏମିତି ସୁଯୋଗ ମୁଁ ଛାଡିବି ନାହିଁ । ରଘୁ ଜେଜେଙ୍କ କଥା କହି ବୋଉକୁ ବ୍ଲାକମେଲ କରି ଯେମିତି ହେଲେ ଗେହିଁବି । ମୁଁ ଆଉ କିଛି କଥା ନ ଭାବି ବୋଉକୁ ସିଧା ଫୋନ କଲି । ବୋଉ ଫୋନ ଉଠେଇଲା ।
ବୋଉ କହିଲା: ହେଲୋ ।
ମୁଁ କହିଲି– ବୋଉ, ମୁଁ ଦିପୁ କହୁଚି ।
ବୋଉ କହିଲା: କ’ଣ ହେଲା ଧନ । କାହିଁକି ମୋତେ ଫୋନ କରୁଚୁ ।
ମୁଁ କହିଲି – କିଛି କଥା ନାହିଁ ବୋଉ । ବାପା ପାଖରେ ଅଛନ୍ତି କି?
ବୋଉ କହିଲା: ନାହିଁ ଧନ, ସେ ରୁମରେ ଶୋଇଛନ୍ତି ।
ମୁଁ କହିଲି– ବୋଉ, ତୋ ସହିତ ମୋର ଗୋଟାଏ ସିରିୟସ କଥା ହେବାର ଅଛି ।
ବୋଉ କହିଲା: କ’ଣ ହେଇଚି ଧନ । ତୋ ଦୋକାନରେ କିଛି ସମସ୍ୟା ହେଇଚି କି?
ମୁଁ କହିଲି – ନାଇଁ ବୋଉ ।
ବୋଉ କହିଲା: ତାହେଲେ କୋଉ କଥା କହୁନୁ ।
ମୁଁ କହିଲି – ଏଇଟା ଆମ ବିଷୟରେ ।
ବୋଉ କହିଲା: ମୁଁ କିଛି ବୁଝି ପାରୁନି । ଆମ ବିଷୟରେ କି କଥା?
ମୁଁ କହିଲି– ବୋଉ, ମୁଁ ତୋତେ ବହୁତ ଭଲ ପାଏ । ତୋ ଉଦାସ ଭାବ ଦେଖି ମୁଁ ସହି ପାରୁନି । ତୋ ଉଦାସ ଭାବର କାରଣ ମୁଁ ଜାଣିଚି ।
ବୋଉ କହିଲା: କି କାରଣ ତୁ ଜାଣିଚୁ ।
ମୁଁ କହିଲି – ବାପା ତୋତେ ଯେଉଁ ସୁଖ ଓ ଆନନ୍ଦ ଦେବା କଥା, ସେ ତୋତେ ତାହା ଦେଇ ପାରୁ ନାହାଁନ୍ତି । ମୁଁ ଭାବୁଚି... ତୋ ପାଖରେ ଶୋଇ ସେ ସୁଖ ଓ ଆନନ୍ଦ ମୁଁ ତୋତେ ଦେବି । ଖୋଲା ଖୋଲି ଭାବରେ କହିଲେ, ମୁଁ ତୋତେ ଗେହିଁ ଖୁସି କରିବା ପାଇଁ ଚାହୁଁଚି ।
ବୋଉ କହିଲା: କ’ଣ ସବୁ ବାଜେ କଥା ସବୁ ତୁ କହୁଚୁ । ମୁଁ ତୋ ବୋଉ । ଏମିତି କଥା କହିବା ପାଇଁ ତୋତେ ଲାଜ ଲାଗୁନି।
ମୁଁ କହିଲି – ସବୁ ଜାଣିଚି ତୁ କ'ଣ ବୋଉ, ବାପା ତୋତେ ଆଉ ଗେହୁଁ ନାହାନ୍ତି ବୋଲି ତୁ ଏବେବି ବାହାର ଲୋକଙ୍କୁ ଗେହିଁବା ପାଇଁ ସୁଯୋଗ ଦେଉଛୁ । ଆଉ ରଘୁ ଜେଜେ ହେଉଛନ୍ତି ତୋର ଖାସ୍ ଲୋକ ।
ରଘୁ ଜେଜେଙ୍କ ନାଆଁ ଶୁଣି ବୋଉ କିଛି ସମୟ ନିରବ ରହିଲା ।
ବୋଉ କହିଲା: ତୁ ଏସବୁ କଣ କହୁଚୁ ଦିପୁ, ମୁଁ କାହିଁକି ଏମିତି କରିବି ଘରେ ତୋ ବାପା ଅଛନ୍ତି । ଆଉ ସେ ଥାଉ ଥାଉ ମୁଁ ପରା ପୁରୁଷ ପାଖକୁ କାହିଁକି ଯିବି ।
ମୁଁ କହିଲି – ସେ କଥା ମୁଁ ଜାଣିଚି ବୋଉ। ତାଛଡ଼ା, ତୁ ମୋ ବୋଉ ହେଲେ ବି ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ । ତୋର ଉଦାସ ଭାବ ମୁଁ ଦେଖି ପାରୁନି। ମୁଁ ତୋତେ ଖୁସି ଦେବାକୁ ଚାହେଁ ।
ବୋଉ କହିଲା: ଧନ, ମୁଁ ଯାହା ଦେଖୁଚି, ତୋ ବାହାଘର କରିଦେବା ନିହାତି ଦରକାର । ସେଥିପାଇଁ ମୋତେ ଗୋଟିଏ ଝିଅ ଦେଖିବାକୁ ହେବ । ତୁ ଏମିତି ସବୁ କଥା କୁହନି ।
ମୁଁ କହିଲି – ମୋ ପାଇଁ ତୁ କୋଉ ଝିଅ ଫିଅ ଦେଖିବା ଦରକାର ନାହିଁ । ମୁଁ କେବଳ ତୋତେ ଚାହେଁ ।
ବୋଉ କହିଲା: ଧନ, ତୁ ଏମିତି କଥା କହନି । ଏମିତି ଭାବିବା ବି ପାପ । ତୁ ଟିକିଏ ତୋ ବାପାଙ୍କ କଥା ଚିନ୍ତା କର ।
ମୁଁ କହିଲି – ପାପ ଫାପ କିଛି ନୁହେଁ । ବୋଉ, ଦୟାକରି ତୁ ମୋ କଥା ଟିକିଏ ଚିନ୍ତା କର ।
ବୋଉ କିଛି ନ କହି କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲା । ଫୋନରେ ବୋଉର କାନ୍ଦ ଶୁଣି ମୋତେ ଖରାପ ଲାଗିଲା ।
ମୁଁ କହିଲି – ଠିକ୍ ଅଛି ବୋଉ, ତୁ କାନ୍ଦନା । ମୁଁ ତୋ ପାଖରୁ ଆଉ କିଛି ଚାହୁଁନି । ମୁଁ ଏହିପରି ଭାବରେ ବଞ୍ଚିବି । ତୁ ସବୁ କଥା ଭୁଲିଯାଆ ।
ଏହା କହି ମୁଁ ଫୋନ୍ କାଟିଦେଲି । ତାପରେ ମୁଁ ମୋ କାମରେ ବ୍ୟସ୍ତ ରହିଲି । ସଂଧ୍ୟା ୫ ଟା ବେଳକୁ ବୋଉ ପାଖରୁ ଗୋଟାଏ ଫୋନ କଲ୍ ପାଇଲି ।
ମୁଁ କହିଲି – ହେଲୋ ।
ବୋଉ କହିଲା: ଧନ, ତୁ ମୋତେ ଯାହା କହୁଥିଲୁ ମୁଁ ତୋ କଥାରେ ରାଜି । ତୋ ପାଖରେ ଶୋଇବା ପାଇଁ ବି ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି । କିନ୍ତୁ...
ମୁଁ କହିଲି – କିନ୍ତୁ କ’ଣ ବୋଉ ।
ବୋଉ କହିଲା: ତୋ ବାପା ଯଦି ଏକଥା ଜାଣିବେ ତାହେଲେ ଆମର କ’ଣ ହେବ ?
ମୁଁ କହିଲି – ବାପା ଆମର ଏ ବିଷୟ ମୋଟେ କିଛି ଜାଣି ପାରିବେ ନାହିଁ । ଆମେ ବହୁତ ସତର୍କ ହୋଇ ନିର୍ଜନ ରାତିରେ ଏ କାମ କରିବା ।
ବୋଉ କହିଲା: ସମାଜର ଅନ୍ୟମାନେ ଯଦି ଆମ ସଂପର୍କ ବିଷୟରେ ଜାଣି ପାରିବେ, ତାହେଲେ କ’ଣ ହେବ ।
ମୁଁ କହିଲି – ତୁ ବ୍ୟସ୍ତ ହୁଅନି ବୋଉ, ଏ ବିଷୟରେ ତୋ ମୋ ବ୍ୟତୀତ ଆଉ କେହି ଜାଣି ପାରିବେ ନାହିଁ ।
ବୋଉ କହିଲା: ଠିକ୍ ଅଛି ଧନ । ରାତିକି ତୋ ସହିତ ଦେଖା ହେବ ।
ବୋଉ ତାପରେ ଫୋନ କାଟିଦେଲା । ମୁଁ ବହୁତ ଖୁସି ହେଲି । ରାତିରେ ବୋଉକୁ ଗେହିଁବା କଥା ଭାବି ଉତେଜନାରେ ମୋ ବାଣ୍ଡ ଶକ୍ତ ହୋଇ ଉଠିଲା । ମୁଁ ଧୈର୍ଯ୍ୟର ସହିତ ରାତିକି ଅପେକ୍ଷା କରି ରହିଲି ।
ଶେଷରେ ସେ ସମୟ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲା । ମୁଁ ଘରକୁ ଫେରିବା ପରେ ବୋଉ ମୋ ସହିତ କଥା ହେଲା ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ଖାଇବା ପାଇଁ ଦେବା ସମୟରେ ସେ ମୋତେ ଚାହିଁ ହସିଲା ଏବଂ କହିଲା: ଅଧିକ ଖାଆ ନାହିଁ ।
ତା କଥା ଶୁଣି ମୋ ବାଣ୍ଡଟା ଟିଙ୍ଗେଇ ଉଠିଲା । ମୁଁ କାନ୍ଥ ଘଣ୍ଟାକୁ ଚାହିଁଲି । ସେତେବେଳକୁ ରାତି ସାଢ଼େ ଦଶଟା ହୋଇଥିଲା । ବାପା ବସି ଟି.ଭି. ଦେଖୁଥିଲେ । ମୁଁ ୩୦ ମିନିଟ୍ ଅପେକ୍ଷା କଲି । ବାପାଙ୍କର ଶୋଇବା ପାଇଁ ଯିବାର ଉଦେଶ୍ୟ ଦେଖିଲି ନାହିଁ । ଶେଷରେ ବୋଉ ତା ରୁମକୁ ଚାଲିଗଲା । ମୋର ବହୁତ ମନ ଦୁଃଖ ହେଲା । ପ୍ରାୟ ୧୦ ମିନିଟ୍ ପରେ ବୋଉ ଫେରି ଆସିଲା । ବାପାଙ୍କୁ କହିଲା: ଆମ ରୁମରେ ଫ୍ୟାନ ଭଲ ବୁଲୁ ନାହିଁ । ଭାରି ଗରମ ହେଉଛି । ମୁଁ ଯାଉଛି ଦିପୁ ରୁମରେ ଶୋଇବି ।
ବାପା କହିଲେ – ହଉ, ଠିକ୍ ଅଛି ।
ବୋଉ ମୋ ରୁମକୁ ଆସି କବାଟ ବନ୍ଦ କରିଦେଲା । ମୋ ବାଣ୍ଡ ପୁଣି ଟିଙ୍ଗେଇ ଉଠିଲା । ଟିଙ୍ଗେଇ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ବାଣ୍ଡ ମୋ ପିନ୍ଧିବା ଲୁଙ୍ଗିକି ତମ୍ବୁ ଭଳି ଟେକି ରଖିଲା । ମୁଁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ମୁହୂର୍ତ ବି ଅପେକ୍ଷା କରି ପାରିଲି ନାହିଁ । ମୁଁ ବୋଉକୁ କୁଣ୍ଢେଇ ଧରି ତାକୁ ଚୁମା ଦେବାକୁ ଲାଗିଲି ।
ବୋଉ କହିଲା: ଧନ, ତୁ ଏପରି ବ୍ୟଗ୍ର କାହିଁକି ହେଉଚୁ । ମୁଁ କୁଆଡ଼େ ପଳେଇ ଯାଉନି । ରାତି ସାରା ମୁଁ ତୋ ପାଖରେ ଶୋଇବି । ମୁଁ ଏବେ ପୁରା ପୁରି ତୋର ।
ମୋ ଲୁଙ୍ଗିଟା ଖୋଲି ଯାଇ ଚଟାଣ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା । ମୋ ଶକ୍ତ ହୋଇ ଉଠିଥିବା ବାଣ୍ଡଟା ବୋଉ ଗାଣ୍ଡିରେ ଦାବି ହେଲା । ବୋଉ ମୁହଁ ବୁଲେଇ ମୋ ମୁହଁକୁ ଚାହିଁ ହସିଦେଲା । ମୁଁ ଦୁଇ ହାତରେ ଗାଉନ ମିଶା ତା ଦୁଧକୁ ମୁଠେଇ ଚିପି ପକେଇଲି । ସେତିକି ବେଳକୁ ବାପାଙ୍କ ପାଟି ଶୁଭିଲା ।
ବାପା କହିଲେ – ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଳି, ମୁଭି ଶେଷ ହୋଇଗଲାଣି । ମୋତେ ମୋ ବେଡ଼କୁ ନେଇଯାଅ ।
ବାପା ଏଇଥି ପାଇଁ ବୋଉକୁ ଡାକିଲେ, କାରଣ ତାଙ୍କ ଗୋଡ଼ ଟିକେ ଦରଜ ଥିଲା । ବୋଉ ଯାଇ ବାପାଙ୍କୁ ଧରି ନେଇ ତାଙ୍କ ବେଡ଼ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଦେଇ ହସି ହସି ମୋ ରୁମକୁ ଆସିଲା । ରୁମର କବାଟ ବନ୍ଦକରି ସେ ପୋଷାକ ଖୋଲିବାକୁ ଲାଗିଲା । ତା ପିନ୍ଧା ନାଇଟୀଟା ଚଟାଣ ଉପରେ ଖସି ପଡ଼ିଲା । ତା ଦେହରେ କେବଳ ବ୍ରା ଓ ପାଣ୍ଟି ରହିଥିଲା । ବୋଉକୁ ଏପରି ରୂପରେ ମୁଁ କେବେ ଦେଖି ନ ଥିଲି । ମୁଁ ବୋଉ ମୁହଁକୁ ଚାହିଁଲି । ବୋଉ ପୁରା ଲାଜେଇ ଗଲା । ମୁଁ ବୋଉ ହାତକୁ ନେଇ ମୋ ବାଣ୍ଡକୁ ଧରେଇ ଦେଲି। ବୋଉ ବାଣ୍ଡକୁ ମୁଠେଇ ଧରି ତଳ ଉପର କରି ମୁଠି ମାରିଲା । ମୁଁ ତା ବ୍ରାକୁ ଖୋଲିବାକୁ ଲାଗିଲି । ବୋଉର ବଡ଼ ବଡ଼ ନରମ ଦୁଧ ମୋତେ ପର୍ଣ୍ଣ ଭିଡ଼ିଓ କଥା ମନେ ପକାଇ ଦେଉଥିଲା । ଦୁହେଁ ବେଡ଼ ଉପରେ ଗଡ଼ି ପଡ଼ି କୁଣ୍ଢା କୁଣ୍ଢି ହୋଇ ଚୁମା ଖାଇଲୁ । ମୁଁ ବୋଉ ଦୁଧରେ ଚୁମା ଦେଇ ତା ଦୁଧଭୁଣ୍ଡିକି ପାଟିରେ ପୁରେଇବା ବେଳକୁ ବୋଉ ମୋ ଶକ୍ତ ବାଣ୍ଡକୁ ମୁଠେଇ ତଳ ଉପର କଲା ।
ବୋଉ କହିଲା: ଧନ, ମୁଁ ଆଉସମ୍ଭାଳି ରହି ପାରୁନି । ତୁ ଆଉ ଡେରି କରନା ।
ମୁଁ ବୋଉ ଦୁଇ ଗୋଡ଼କୁ ଆଡ଼େଇ ତା ଦୁଇ ଜଙ୍ଘ ମଝିରେ ଆଣ୍ଠେଇ ଘଞ୍ଚ ବାଳରେ ଘୋଡ଼େଇ ହୋଇ ଥିବା ତା ବିଆରେ ଗୋଟାଏ ଚୁମା ଦେଲି । ବୋଉ ତା ବିଆ ବାଳକୁ ଆଡ଼େଇ ମୋ ୭” ଲମ୍ବା ବାଣ୍ଡକୁ ବିଆର ରାସ୍ତା ଦେଖେଇ ଦେଲା । ମୁଁ ବିଆ ଗାତ ମୁହଁରେ ବାଣ୍ଡ ଅଗକୁ ଲଗେଇ ଦାବିଦେଲି । ମୋ ଶକ୍ତ ଲମ୍ବା ବାଣ୍ଡଟା ବୋଉର ରସାଳ ବିଆ ଭିତରେ କୁଆଡ଼େ ହଜିଗଲା । ମୁଁ ତା ଦୁଧକୁ ଚିପି ମୋ ବାଣ୍ଡ ଦାବି ଗେହିଁବା ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲି ।
ବୋଉ ଚୁପ୍ ଚୁପ୍ ସ୍ଵରରେ ମୋ କାନରେ କହିଲା: ଧନ, ବେଶୀ ଜୋରରେ ପାଟି କରନି । ତୋ ବାପାଙ୍କର ସାପ କାନ ।
ମୁଁ ବୋଉ କଥା ନ ଶୁଣି ମୋ ଗେହିଁବାର ବେଗ ବଢ଼େଇଲି । ସେ ମୋତେ କଷିକରି କୁଣ୍ଢେଇ ଧରିଲା । ପ୍ରାୟ ୨୦ ମିନିଟ୍ ଗେହିଁବା ପରେ ବୋଉ କହିଲା: ଧନ, ଭିତରେ ବୀର୍ଯ ଛାଡ଼ିବୁନି ।
ମୁଁ ବୋଉ କଥା ମାନିଲି । ବୀର୍ଯ ବାହାରିବା ବେଳ ହେବାରୁ ମୁଁ ବୋଉ ବିଆରୁ ବାଣ୍ଡକୁ ବାହାର କରି ଆଣି ତା ପେଟ ଉପରେ ସବୁ ବୀର୍ଯ ଛାଡ଼ିଲି । ତା ଭିତରେ ବୋଉର ଦୁଇ ଥର ବିଆରସ ବାହାରି ସାରିଥିଲା । ଦୁହେଁ ଧଇଁ ସଇଁ ହୋଇ ଜୋର ଜୋର ନିଃଶ୍ୱାସ ନେବାକୁ ଲାଗିଲୁ । କିଛି ସମୟ କୁଣ୍ଢା କୁଣ୍ଢି ହୋଇ ଶୋଇ ରହିବା ପରେ ମୁଁ କହିଲି – ବୋଉ, ମୁଁ ତୋତେ ସବୁଦିନେ ରାତିରେ ଗେହିଁବା ପାଇଁ ଚାହୁଁଚି ।
ବୋଉ ମୋ ଓଠରେ ଗାଢ଼ ଚୁମା ଦେଇ କହିଲା: ଏବେ ମୁଁ କେବଳ ତୋ ବୋଉ ନୁହେଁ, ତୁ ମୋତେ ତୋର ସ୍ତ୍ରୀ ଭାବି ଗେହିଁ ପାରିବୁ । ଏଥର ସବୁଦିନେ ରାତିରେ ମୁଁ ତୋ ପାଖରେ ଶୋଇବି । ତୋ ବାପା ମୋତେ ଯେଉଁ ସୁଖ ଆଉ ଖୁସି ଦେଇ ପାରୁ ନାହାଁନ୍ତି, ତୁ ମୋ ସ୍ୱାମୀ ପରି ମୋତେ ସେଇ ସୁଖ ଆଉ ଆନନ୍ଦ ଦେବୁ ।
ମୁଁ କହିଲି - କିନ୍ତୁ ବୋଉ...
ବୋଉ କହିଲା: ମୁଁ ଜାଣିଚି ଧନ, ବାହାରେ ବାହାରେ ବୀର୍ଯ ଛାଡ଼ିବା ପାଇଁ ତୋତେ ଭଲ ଲାଗିବନି । ଗେହିବା ବେଳେ ମୋ ବିଆ ଭିତରେ ବୀର୍ଯ ନ ଛାଡ଼ିଲେ ମୋତେ ବି ଶାନ୍ତି ଲାଗେ ନାହିଁ । କାଲି ଯାଇ ତୁ ମେଡ଼ିସିନ୍ ଷ୍ଟୋରରୁ ଆଇ-ପିଲ୍ ନେଇ ଆସିବୁ । ତାପରେ ତୁ ନିର୍ଭୟରେ ମୋତେ ଗେହିଁ ତୋର ସବୁ ବୀର୍ଯ ମୋ ବିଆ ଭିତରେ ଛାଡ଼ି ପାରିବୁ । କିଛି ଅସୁବିଧା ହେବାର ଡର ରହିବ ନାହିଁ ।
ସେଦିନ ରାତିରେ ବୋଉ ଓ ମୁଁ ମୋଟେ ଶୋଇଲୁ ନାହିଁ । ସେଦିନ ରାତିରେ ମୁଁ ବିଭିନ୍ନ ପୋଜ୍ରେ ବୋଉକୁ ୩ ଥର ଗେହିଁଲି।
ବୋଉ କହିଲା: ସତରେ ଧନ, ମତେ ଲାଗୁନି ଯେମିତି ମୋର ଆଜି ଚଉଠି ରାତି।
ମୁଁ କହିଲି – ଖାଲି ଆଜି କାହିଁକି, ଏବେ ତ ଆମେ ସବୁଦିନେ ଚଉଠି ରାତି ପାଳିବା।
ତା ପର ଠାରୁ ବୋଉ ସବୁଦିନେ ରାତିରେ ମୋ ପାଖରେ ଶୋଉଚି । ସ୍ୱାମୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଭଳି ଆମେ ଗିହାଁ ଗେହିଁ ହେଉଚୁ । ଗତ ୫ ବର୍ଷ ଧରି ମୁଁ ମୋ ବୋଉକୁ ସବୁଦିନେ ଗେହୁଁଚି ।
– ଶେଷ –

Comments
Post a Comment