ଲଳିତା ପୁଅ ପାଖରୁ ମଜା ନେଲା
ରାଜା କହିଲା - ପ୍ଲିଜ ବୋଉ, ତୁ ମନା କରନି । ମତେ ଟିକିଏ ଚିପିବା ପାଇଁ ଦେଏ ।
ଲଳିତା: ପରେ ଚିପିବୁ ବାବା । ଏବେ ଖାଲି ସେମିତି ଧରି ଶୋଇପଡ଼, ଚିପା ଚିପି କରନି ।
ଲଳିତା କଡ଼ ଲେଉଟାଇଲା । ରାଜାର ଗୋଟାଏ ହାତକୁ ନେଇ ତା ଦୁଧ ଉପରେ ରଖିଲା ।
ଲଳିତା: ପ୍ଲିଜ ରାଜା । ମୋ ସୁନା ପୁଅଟା । ମୁଁ ଭାରି ଥକ୍କି ଯାଇଛି । ତୁ ଖାଲି ଦୁଧକୁ ଧରି ଶୋଇପଡ଼ ।
ରାଜା – ବୋଉ, ତତେ ନିଦ ହେଉନି କି?
ଲଳିତା : ହଁ ବେଟା, ଆଜି ଭାରି ଗରମ ପଡ଼ୁଛି । ମନ ହେଉଛି ଲୁଗାପଟା ସବୁ ଖୋଲି ପକାନ୍ତି ।
ସେ ରାଜୁକୁ ପାଖକୁ ଟାଣି ଆଣି ତା ଜଙ୍ଘ ଉପରେ ଗୋଡ଼ ପକେଇଲା । ରାଜୁ ବୋଉର ସାୟା ଉପରୁ ତା ଜଙ୍ଘକୁ ଆଦର କଲା । ରାଜା – ବୋଉ, ତତେ ବହୁତ କାମ କରିବା ପାଇଁ ପଡ଼ୁଛିନା ?
ରାଜା ବୋଉ ଗାଲରେ ତା ହାତ ବୁଲେଇଲା ।
- ସତରେ ବୋଉ, ମୋର ଭାରି ରାଗ ହେଉଚି । ତୁ ଏକା ସବୁ କାମ କରୁଚୁ ଆଉ ଦୁଇ ଜଣଯାକ ଖୁଡ଼ି ଖାଲି ଗପ ମାରୁଛନ୍ତି । ସେ ଦୁହେଁ ତ କାମ କରି ପାରନ୍ତେ ।
ଲଳିତାକୁ ଖୁସି ଲାଗିଲା, ତା ପୁଅର ତା ପ୍ରତି ବହୁତ ଦରଦ ଅଛି । ସେ ତା ପୁଅ ନିକଟକୁ ଘୁଂଚି ଗଲା ।
ଲଳିତା: ଏଇଟାକୁ ଚିପିବୁନି । ଖାଲି ସେଇ ଗୋଟଏ ଦୁଧ ଚିପୁଥିବୁ । ଆଜି ତୁ ମନ ଭରି ଚିପ, ମୁଁ ତତେ ମନା କରିବି ନାହିଁ ।
ଲଳିତା ରାଜୁର ହାତକୁ ନେଇ ତା ଆର ଦୁଧ ଉପରେ ରଖିଲା ଏବଂ ରାଜୁ ଗାଲରେ ଚୁମା ଦେଲା ।
ଲଳିତା: ତୁ ମୋ ଗେହ୍ଲା ପୁଅ । ତୁ ମତେ କେତେ ସାହାଯ୍ୟ କରୁଚୁ ।
ରାଜା ବୋଉର ଦୁଧକୁ ୩-୪ ଥର ଚିପି ଆଦର କରିବାକୁ ଲାଗିଲା । ତା ସାନ ଭାଇ ଅଜିତ ତା ଠାରୁ ୫ ବର୍ଷ ସାନ । ଏବେ ବୋଉ ତାକୁ କ୍ଷୀର ଖୁଆଇବା ସେ ଦେଖୁନି । ବର୍ଷେ ତଳେ ସେ ବୋଉର ଦୁଧ ଚିପିବା ବେଳେ ବୋଉ ସାନ ପୁଅକୁ କ୍ଷୀର ଖୁଆଇବା ସେ ଦେଖିଥିଲା । ତା’ର ମନେ ପଡ଼ୁଚି, କ୍ଷୀର ପିଆଇବା ବେଳେ ବୋଉ ଲଙ୍ଗଳା ହୋଇଥିଲା । ସେ ବୋଉର ଦୁଧକୁ ଚିପି ଆଦର କଲା ।
ରାଜା - ବୋଉ, ତୁ ଏବେ ଛୋଟକୁ ଦୁଧ ଖୁଆଉ ନାହୁଁ କି?
ଲଳିତା ରାଜା ପାଖକୁ ଘୁଂଚି ଶୋଇ ତା ଦେହକୁ ଏମିତି ବାଗେଇ ରଖି ଶୋଇଲା ଯେ ରାଜାର ଟିଙ୍ଗେଇ ଥିବା ବାଣ୍ଡ ଠିକ୍ ତା ବିଆକୁ ଛୁଇଁଲା । ନିଜ ପୁଅକୁ ଲଙ୍ଗଳା ଦେହ ଦେଖେଇବା ପାପ ବୋଲି ସେ ଜାଣିଥିଲା । ସେଥିପାଇଁ ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ଘଟଣାର ମୋଡ଼କୁ ସେ ଅପେକ୍ଷା କଲା । ଲଳିତା ରାଜା ଦେହ ଉପରକୁ ଆଉଜି ଗଲା ।
ଲଳିତା: ନାହିଁରେ, ଛୋଟୁ ଏବେ ବଡ଼ ହେଇ ଗଲାଣି । ୪-୫ ଦିନ ପୂର୍ବେ ଉପର ବେଳା ମୁଁ ତାକୁ ଦୁଧ ଖୁଆଇବାକୁ ଚାହିଁଲି । ଥରେ ଦୁଧକୁ ପାଟିରେ ପୁରେଇ, ତାପରେ ସେ ଉଠି ଚାଲିଗଲା । କହିଲା, ସେ ଆଉ ମୋ ଦୁଧ ଖାଇବ ନାହିଁ ।
ରାଜା – ତୁ ତାହେଲେ ଦୁଧ କାହାକୁ ଖିଆଇବୁ ।
ରାଜା ବ୍ଲାଉଜ ଉପରୁ ଲଳିତାର ଦୁଧ ଭୁଣ୍ଡି ସହିତ ଖେଳୁଥିଲା ।
ଲଳିତା: ତୋ ବାପାଙ୍କୁ ଖୁଆଇବି । ତୋ ବାପା ତ ସବୁ ଦିନେ ଦୁଧ ଚୋଷୁଛନ୍ତି । ତମେ ପିଲାମାନେ ଯଦି ଦୁଧ ନ ଖାଇବ. ତାହେଲେ ତମ ବାପାକୁ ତ ଦୁଧ ଖାଇବା ପାଇଁ ପଡ଼ିବ ।
ରାଜା – ବାପା କେମିତି ଦୁଧ ଖାଉଛନ୍ତି? ବ୍ଲାଉଜ ଉପରୁ ।
ଲଳିତା: ତୁ ବୋକା ଟାଏ କିରେ । ବ୍ଲାଉଜ ଉପରୁ କିଏ କେମିତି ଦୁଧ ଖାଇ ପାରିବ । ତୁ ଦେଖିନୁ ଛୋଟୁ କେମିତି ଦୁଧ ଖାଉଥିଲା । ଲଳିତା ରାଜାର ପିଚାକୁ ନିଜ ଆଡ଼କୁ ଭିଡ଼ି ଆଣିଲା ଏବଂ ତା ବିଆକୁ ବାଣ୍ଡ ଉପରେ ଦାବିଲା ।
ଲଳିତା: ମୁଁ ବ୍ଲାଉଜ ଖୋଲି ଦେଲେ ସେ ଦୁଧଭୁଣ୍ଡିକି ପାଟିରେ ପୁରେଇ ଦୁଧ ଖାଆନ୍ତି । ତୋ ବାପା ମୋତେ ଲଙ୍ଗଳା କରି ଦେଇ ଦୁଧ ଖାଇବାର ମଜା ନିଅନ୍ତି ।
ରାଜା – ଛି...ବାପା ତତେ ଲଙ୍ଗଳା କରିନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ସରମ ଲାଗେନି ।
ଲଳିତା: ଏଥିରେ ସରମ ଲାଗିବାର କ’ଣ ଅଛି । ତୁ ବି ବାହାହେଲା ପରେ ତୋ ସ୍ତ୍ରୀକି ଲଙ୍ଗଳା କରିବୁ । ତୁ ବି ତୋ ସ୍ତ୍ରୀର ଦୁଧ ଚୋଷିବୁ ।
– ବୋଉ, ମୁଁ ବାହା ହେବି ନାହିଁ ।
ଲଳିତା: କାହିଁକି, ତୁ କ’ଣ ଏକୁଟିଆ ରହିବୁ ।
ରାଜା – ମୁଁ ଏକୁଟିଆ କାହିଁକି ରହିବି । ମୁଁ ସବୁବେଳେ ମୋ ବୋଉ ପାଖରେ ରହିବି ।
ରାଜା ଲଳିତାର ଦୁଧକୁ ଚିପି ଚୁମା ଦେଲା ।
ରାଜା – ବୋଉ, ତତେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଗରେ ଲଙ୍ଗଳା ହେବାକୁ ସରମ ଲାଗେନି ? ମୁଁ ତ ତତେ କେବେ ଲଙ୍ଗଳା ଦେଖିନି ।
ଲଳିତା: ଆରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଗରେ ନୁହଁ, ଡୋର ଝରକା ବନ୍ଦ କଲାପରେ ଯାଇ ମୁଁ ଲଗଳା ହୁଏ ।
ଲଳିତା ସାୟାକୁ ତା ଜଙ୍ଘ ଉପରକୁ ଉଠେଇ ଦେଲା । ଫଳରେ ତା ପୁଅର ଦେହକୁ ତା ଦୁଇ ଜଙ୍ଘ ଭିତରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଧରି ପାରିବ । ରାଜାର ବାଣ୍ଡ ତା ବିଆରେ ଦାବି ହେଉ ଥିବାରୁ ଲଳିତାକୁ ଭଲ ଲାଗୁଥିଲା । ଲଳିତା ଭାବୁଥିଲା, ସ୍ତ୍ରୀ ପୁରୁଷ ଗିହାଁଗେହିଁ ହେବା ବିଷୟରେ ତା ପୁଅର ବୋଧେ ଧାରଣା ନାହିଁ । ତା’ର ଧାରଣା ଥିଲେ ତ ସେ ତା ବାଣ୍ଡକୁ ବିଆ ଭିତରେ ପୁରେଇ ସାରନ୍ତାଣି । ପୁଅ ବାଣ୍ଡକୁ ତା ବିଆ ଭିତରକୁ ନେବା ପାଇଁ ହେଲେ ତାକୁ ଉତେଜିତ କରିବା ପାଇଁ ପଡ଼ିବ ।
ଲଳିତା: ତୋର ମନେ ନ ଥିବ । ତୁ ଯେତେବେଳେ ଛୋଟ ଥିଲୁ ମୁଁ ସେତେବେଳେ ପୁରା ଲଙ୍ଗଳା ହେଇ ତୋତେ ଦୁଧ ଖୁଆଉ ଥିଲି । ଯଦି କେବେ ତୋ ବାପା କୁଆଡ଼େ ବାହାରକୁ ଯାଉଥିଲେ, ତାହେଲେ ମୁଁ ରାତିସାରା ତୋ ସହିତ ଲଙ୍ଗଳା ହୋଇ ଶୋଉଥିଲି । ସେତେବେଳେ ତୋ ନୁନି କାଣି ଆଙ୍ଗୁଠି ଭଳି ହୋଇଥିଲା । ଲଳିତା ପୁଣି ଥରେ ରାଜା ଦେହ ଉପରେ ଦାବି ହେଲା । ନିଜକୁ ବାଲାନ୍ସ କରିବା ପାଇଁ ରାଜା ତା ହାତକୁ ବୋଉର ଲଙ୍ଗଳା ଜଙ୍ଘ ଉପରେ ରଖିଲା । ଲଳିତା : ମୁଁ ଜାଣିନି, ତୋ ନୁନି ଏବେ କେତେ ବଡ଼ ହେଇ ଗଲାଣି ।
ଏ କଥା ଶୁଣି ରାଜା ଲାଜେଇ ଗଲା ଏବଂ ତା ମୁହଁକୁ ଲଳିତାର ଦୁଇ ଦୁଧ ମଝିରେ ଦାବି ଦେଲା ।
ଲଳିତା : ଆରେ ଆରେ ଦେଖ, ମୋ ପୁଅ କେମିତି ସରମ କରୁଚି ।
ଲଳିତା ଅନୁଭବ କଲା ରାଜା ତା ମୁହଁକୁ ତା ଦୁଇ ଦୁଧ ମଝିରେ ଘଷୁଚି । ସେ ଅପେକ୍ଷା କଲା । ରାଜା ତା ମୁହଁରୁ ଲଳିତାର ବ୍ଲାଉଜ ଉପରକୁ ପିଚିକି ପଡ଼ୁଥିବା ଦୁଧ ଉପରେ ଘଷୁଥିଲା । କିଛି ସମୟ ମୁହଁକୁ ଦୁଧ ଉପରେ ଘଷିବା ପରେ ସେ ଲଳିତା ମୁହଁକୁ ଚାହିଁଲା ।
ରାଜା – ବୋଉ, ତୁ ମତେ ଦୁଧ ଖୁଆଇବୁ?
ଲଳିତା: ତେତେ ମୋ ଦୁଧ କ’ଣ ଭଲ ଲାଗିବ ? ତୋ ଭାଇକି ତ ମୋ ଦୁଧର ସ୍ୱାଦ ଭଲ ଲାଗିନି ।
ରାଜୁ ଲଳିତାର ଦୁଧକୁ ମୁଠେଇ ଚିପିଲା ।
ରାଜା – ବାପା ସବୁଦିନେ ତୋ ଦୁଧ ଚୋଷି ଖାଉଛନ୍ତି ମାନେ ଦୁଧର ସ୍ୱାଦ ନିଶ୍ଚେ ଭଲ ହେଇଥିବ ।
ଲଳିତା: କିନ୍ତୁ ତୋ ବାପା ଯେମିତି ଦୁଧ ଚୋଷନ୍ତି ତୋତେ ସେମିତି କରିବା ପାଇଁ ହେବ ।
ଲଳିତା ହାତକୁ ବିଆ ଉପରକୁ ନେଇ ବିଆକୁ ଚିପିଲା ।
ରାଜା – ବାପା କ’ଣ କରନ୍ତି?
ଲଳିତା: କହିଲିନା, ସେ ପୁରା ଲଙ୍ଗଳା ହେଇ ଦୁଧ ଚୋଷନ୍ତି । ସେମିତି କଲେ ତାଙ୍କୁ ମଜା ମିଳେ । ତୁ ଯଦି ଦୁଧ ଖାଇବୁ ତେବେ ଲଙ୍ଗଳା ହେଇ ପଡ଼ ।
ଲଳିତା ରାଜୁକୁ ତା ଦେହ ଉପରକୁ ଟାଣି ନେଲା । ତା ପିଚାକୁ ଦୁଇ ଜଙ୍ଘରେ ଗୁଡ଼େଇ ଧରିଲା ।
ରାଜା - ବୋଉ, ତୁ ଲଙ୍ଗଳା ହେଇଯାଆ ।
ଲଳିତା ତା ହାତକୁ ନେଇ ତା ବିଆ ଆଉ ପୁଅ ବାଣ୍ଡ ମଝିରେ ପୁରେଇ ଦେଇ ବିଆ ଉପରେ ରଖିଲା । ପାପୁଲିର ପଛ ପାଖଟା ବିଆ ଉପରେ ରହିଲା । ଲଳିତା ପ୍ରଥମେ ତା ପୁଅ ବାଣ୍ଡକୁ ତା ହାତରେ ଅନୁଭବ କଲା । ସେ ବାଣ୍ଡକୁ ଚିପିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲା, କିନ୍ତୁ ବାଣ୍ଡ ତା ପାପୁଲିରେ ଦାବି ହେଲା । ସେ ଜାଣିଛି ତାକୁ ଆଉ ପଛକୁ ଫେରିବାର ନାହିଁ । ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ତା ୧୫ ବର୍ଷ ପୁଅର କୁଆଁରା ବାଣ୍ଡକୁ ତା ବିଆ ଭିତରକୁ ନେବ । ସେ ଭୁଲି ଯାଇଥିଲା ଯେ ପୁଅ ଆଗରେ ଲଙ୍ଗଳା ହେବା ପାପ ।
ରାଜା – ଛି ବୋଉ, ତୁ କ’ଣ କରୁଚୁ । ମୁଁ ଏତେ ବଡ଼ ହେଇ ଗଲିଣି । ତୋ ଆଗରେ କେମିତି ଲଙ୍ଗଳା ହେବି ।
ଲଳିତା: ଚୁପ୍ ଶଳା, ସରମ କରୁଚି । ବୋଉ ଦୁଧ ଚୋଷିବାକୁ ଏମିତିକା ସୁଯୋଗ ଆଉ କେବେ ମିଳିବ ନାହିଁ । ତୁ ଲଙ୍ଗଳା ନ ହେଲେ ମୁଁ ଦୁଧ ଖୋଲିବି ନାହିଁ ।
ଲଳିତା ଦୁଇ ହାତରେ ତା ଦୁଧକୁ ଘୋଡ଼େଇ ରଖିଲା ।
ଲଳିତା: ତୋ ବାପା ତ ତୋ ଠାରୁ କେତେ ବଡ଼, ସିଏ ଲଙ୍ଗଳା ହେଉଛନ୍ତି । ତୁ କାହିଁକି ହବୁନି । ଆଉ, ଆଗରୁ ତ ଆମେ ଲଙ୍ଗଳା ହୋଇ ଶୋଇଚେ ।
ଲଳିତା ଦୁଧ ଉପରୁ ହାତ କାଢ଼ି ଦେଲା ।
ଲଳିତା: ଯଦି ଲଙ୍ଗଳା ହେଇ ଦୁଧ ଚୋଷିବା ମଜା ନେବୁ ନେଏ, ନହେଲେ ତଳକୁ ଯାଇ ଭଉଣୀ ପାଖରେ ଶୋଇ ଯାଆ । ମୁଁ ଛୋଟୁକୁ ଦୁଧ ଖୁଆଇବି ।
ଲଳିତା ରାଜୁକୁ ପେଲି ଦେଲା । ରାଜା ଉଠି ପଡ଼ିଲା ।
ରାଜା - ତୁ କାହାରି ଆଗରେ କହିବୁ ନାହିଁ ତ ।
ଲଳିତା: ନା, ମୋ ରାଣ ଖାଉଚି ; କାହାରି ଆଗରେ କହିବି ନାହିଁ ଯେ ତୁ ମୋ ଆଗରେ ଲଙ୍ଗଳା ହେଇଥିଲୁ ।
ଲଳିତା ଦେଖିଲା ତା ପୁଅ ତା ପାଇଜାମାକୁ ତଳକୁ ଖସାଉଛି । ସିଏ ବି ପୁଅର ଟ୍ରାଉଜରକୁ ଟାଣି ଖୋଲିଦେଲା । ରାଜା ଲଙ୍ଗଳା ହୋଇ ପଡ଼ିଲା । ଲଳିତା ଅପେକ୍ଷା ନ କରି ରାଜା ବାଣ୍ଡକୁ ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ଚିପିବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ଲଳିତା: ଆରେ ବାଃ, ତୋ ବାଣ୍ଡ ତ ତୋ ବାପା ବାଣ୍ଡ ଠାରୁ ମୋଟା ଆଉ ଲମ୍ବା ହେଇ ଗଲାଣି ।
ଲଳିତା ରାଜାର ବାଣ୍ଡକୁ ଧରି ଟାଣିଲା ।
ଲଳିତା: ଆସି ଯାଆ, ବ୍ଲାଉଜ ଖୋଲି ଦେଇ ଦୁଧର ମଜା ନେଏ ।
ଲଳିତା ତା ଦୁଇ ଗୋଡ଼କୁ ମେଲେଇ ଦେଲା । ବୋଉର ଜଙ୍ଘ ପ୍ରତି ରାଜର ଆକର୍ଷଣ ନ ଥିଲା । ସେ କେବଳ ବୋଉର ଦୁଧକୁ ଉପଭୋଗ କରିବା ପାଇଁ ଚାହୁଁଥିଲା । ଲଳିତା ରାଜାକୁ ତା ଦୁଇ ଜଙ୍ଘ ମଝିକୁ ପେଲିଦେଲା । ତା ବାଣ୍ଡକୁ ହାତରେ ଧରି ନେଇ ସାଉଁଳି ନିଜ ସାୟା ଉପରୁ ବାଣ୍ଡରେ ଛୁଆଁଲା । ଏବେ ତା ବିଆ ଆଉ ତା ପୁଅ ବାଣ୍ଡ ମଝିରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ପରସ୍ତ କପଡ଼ା ରହିଲା । ଲଳିତା ଜାଣିଥିଲା, ଖୁବ ଶୀଘ୍ର ସେଇଟା ହଟିଯିବ । ଲଳିତା ରାଜା ହାତକୁ ଧରି ତା ଦୁଧ ଉପରକୁ ଭିଡ଼ିନେଲା ।
ଲଳିତା: ଏବେ କ’ଣ ଭାବୁଚୁ । ବ୍ଲଉଜ ଖୋଲିଦେଏ ।
କିଛି ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ବୋଉ କହିଥିବା କଥା ରାଜାର ମନେ ପଡ଼ିଲା । ସେ ବ୍ଲାଉଜର ବୋତାମ ଖୋଲିଲା ।
ରାଜା – ବୋଉ, ତୁ ତ କହୁଥିଲୁ ବାପା ତୋତେ ଲଙ୍ଗଳା କରନ୍ତି...ମୁଁ...
ଲଳିତା: ତୁ ବି ମୋତେ ଲଙ୍ଗଳା କରିଦେଏ । ମୁଁ କେତେବେଳେ ମନା କଲି...ହେଲେ, ମତେ ଭାରି ଡର ଲାଗୁଚି ।
ଲଳିତା ରାଜା ବାଣ୍ଡକୁ ହାତରେ ଧରି ଚିପିଲା ।
ରାଜା – ଡର କାହିଁକି ଲାଗୁଚି,ବୋଉ ।
ରାଜା ଲଳିତାର ଛାତିକୁ ପୁରା ଲଙ୍ଗଳା କରି ଦୁଧକୁ ଚିପିଲା ।
ଲଳିତା: ମତେ ଡର ଲାଗୁଚି, ତୁ କାଳେ ତୋ ସାଙ୍ଗଙ୍କ ଆଗରେ କହିଦେବୁ ଯେ ତୁ ରାତିରେ ତୋ ବୋଉକୁ ଲଙ୍ଗଳା କରି, ତା ପାଖରୁ ମଜା ନେଉଛି ।
ଲଳିତା ରାଜାକୁ ଚୁମା ଦେଲା ।
ଲଳିତା: ତୁ ଚିନ୍ତା କର, ଏହା ହେଲେ ମୁଁ କେତେ ବଦନାମ ହେବି । ମତେ ମରିବା ପାଇଁ ହେବ ।
ରାଜା ବୋଉକୁ ଚୁମା ଦେଲା ।
ରାଜା - ନାହିଁ ବୋଉ, ତୁ ଡରନି । ମୁଁ ମରିଯିବି ପଛେ, କେବେ ହେଲେ କାହାରିକୁ କହିବି ନାହିଁ । ମୁଁ ତୋର ଲଙ୍ଗଳା ଦେହ ଦେଖିଚି, ତୋ ଦୁଧର ମଜା ନେଇଛି ଆଉ ତୋ ସହିତ ଲଙ୍ଗଳା ହୋଇ ଶୋଇଛି । ତୁ ବିଶ୍ୱାସ କର ବୋଉ, ତୁ କେବେ ବି ବଦନାମ ହେବୁ ନାହିଁ । ଲଳିତା ପୁଅର ବାଣ୍ଡକୁ ଧରି ହଲେଇଲା ।
ଲଳିତା: ଠିକ୍ ଅଛି, ତୁ କହୁଚୁ ମୁଁ ମାନୁଛି । କିନ୍ତୁ ଯଦି କେବେ ଜାଣିଲି ଯେ ତୁ ମୋ ବିଷୟରେ କାହାରିକି କିଛି କହିଚୁ, ତାହେଲେ ମୁଁ ତମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଯିବି । ତୁ ଆଉ ତୋ ବୋଉର ଦୁଧ କି ବିଆ କେବେ ଦେଖି ପାରିବୁ ନାହିଁ । ଏବେ ଆଉ କ’ଣ ଭାବୁଚୁ । ଏବେ ତୁ ମୋ ସାୟା ଖୋଲି ବାହାର କରି ଦେଏ ।
ରାଜା ମିନିଟିଏ ବି ଡେରି ନ କରି ଲଳିତାର ସାୟାକୁ ଖୋଲି ପକେଇଲା । ଲଳିତା ତା ଗୋଡକୁ ଭଲ କରି ମେଲେଇ ଦେଲା । ଗତ କାଲି ସେ ତା ବିଆ ବାଳକୁ ଶେଭିଂ କରି ଚିକଣା କରି ଦେଇ ଥିବାରୁ ସେ ଖୁସି ହେଲା । ଲଳିତା ଦେଖିଲା ରାଜା ତା ବିଆକୁ ନିରେଖି ଚାହୁଁଚି ।
ଲଳିତା: ରାଜା, ତୁ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ବୋଧେ ବିଆ ଦେଖୁଚୁ । ତୁ ମୋ ଦୁଇ ଗୋଡ଼ ମଝିରେ ବସି ଆରାମରେ ଦେଖ । ବିଆକୁ ହାତରେ ଦଳ...ଭିତରେ ଆଙ୍ଗଠି ପୁରା । ତୁ ଏହି ବିଆ ଦେଇ ଏହି ଦୁନିଆକୁ ଆସିଛୁ ।
ଲଳିତା ତା ବିଆକୁ ଉପରକୁ ଟେକିଲା ।
ଲଳିତା: ରାଜା, ତୁ ଆଗରୁ କେବେ ବିଆ ଦେଖିଥିଲୁ?
ରାଜା - ନାହିଁ ବୋଉ, ତୋ ବିଆ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ହେଇଚି ।
ରାଜା କେତେ ବେଳେ ବୋଉ ବିଆକୁ ଦଳିଲା ତ...କେତେବେଳେ ଖୁବ୍ ଚିପିଲା, ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ବିଆକୁ ମେଲେଇ ଚୁମା ଦେଲା । ଜିଭରେ ବିଆର ଫାଟକୁ ରଗଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା । ରାଜାକୁ ବହୁତ ମଜା ଲାଗୁଥିଲା । ରାଜା ଦୁଇଟା ଆଙ୍ଗୁଠିକୁ ବିଆ ଭିତରେ ପୁରେଇ ଜୋର ଜୋର ଭିତର ବାହାର କଲା । ଉତେଜନାରେ ଲଳିତା ପୁରା ଗରମ ହୋଇ ଉଠିଲା । ତାକୁ ଜଣାଗଲା, ଯେମିତିତା ପୁଅ ତାକୁ ଏବେ ଗେହୁଁଚି ।
ଲଳିତା: ଆ ରାଜା...ଦୁଧର ମଜା ନେଏ ।
ଲଳିତା ରାଜାକୁ ତା ଦେହ ଉପରକୁ ଟାଣିନେଲା ଓ ତା ଗୋଟାଏ ଦୁଧଭୁଣ୍ଡି ରାଜା ପାଟି ଭିତରେ ପୁରେଇ ଦେଲା । ରାଜା ଅନ୍ୟ ହାତରେ ଆର ଦୁଧକୁ ଦଳି ଚୋଷିବାକୁ ଲାଗିଲା । ତଳ ପଟେ ଲଳିତା ରାଜାର ବାଣ୍ଡକୁ ଧରି ତା ବିଆ ଫାଟରେ ଲଗେଇଲା ଏବଂ ତା ଉପରକୁ ଟେକିଲା । ତା ଦୁଇ ହାତରେ ରାଜା ପିଚାକୁ ଧରି ତଳକୁ ଦାବିଲା । ରାଜାର ବାଣ୍ଡ ତା ବିଆ ଭିତରେ ପଶିଗଲା ।
ଲଳିତା: ରାଜା, ତୋ ପିଚାକୁ ଉଠେଇ ମୋ ଉପେରେ ଧକ୍କା ମାରେ ।
ଲଳିତା ରାଜା ବାଣ୍ଡ ମୂଳକୁ ଧରି ଥିଲା । ରାଜା ଗୋଟାଏ ଜୋର ଠେସ ମାରିଲା । ତାପରେ ୨ୟ...ତାପରେ ୩ୟ ଠେସ । ପୁରା ୭” ଲମ୍ବା ବାଣ୍ଡଟା ତା ବୋଉ ବିଆ ଭିତରେ ହଜିଗଲା ।
ଲଳିତା: ରାଜା, ଦୁଧର ବି ମଜା ନେଏ ଆଉ ଏମିତି ଜୋର ଧକ୍କା ମାରି ଚାଲେ ।
ଲଳିତା ତା ବିଆ ଉପରେ ବାଣ୍ଡର ଆଘାତକୁ ସହି ନେବା ପାଇଁ ବି ତା ପିଚାକୁ ଟେକି ଚାଲିଥିଲା । ରାଜା ଜୋର ଜୋର ତା ବାଣ୍ଡ ଦାବି ଗେହିଁ ଚାଲିଲା ।
ରାଜା – ବୋଉ, ଭାରି ମଜା ଲାଗୁଚି । ଆଗରୁ କୌଣସି କାମରେ ଏମିତି ମଜା ମିଳି ନ ଥିଲା ।
ଲଳିତା: ହଁ, ଗେହିଁବା ଠାରୁ ଅଧିକା ମଜା ଆଉ କେଉଁଥିରେ ନାହିଁ । ପୁଅ, ତୁ ତୋ ବୋଉକୁ ଗେହେଁ...ଜୋର ଜୋର ଧକ୍କା ମାରି ଗେହେଁ । ତୋ ଗେହିଁବା ତୋ ବାପାଙ୍କ ଗେହିଁବା ଠାରୁ ବେଶୀ ମଜା ମିଳୁଚି...ଗେହିଁ ଗେହିଁ ତୋ ବୋଉ ବିଆକୁ ଫଟେଇ ଦେଏ । ଆଃ...ବେଟା, ତୁ ତ ପୁରା ମରଦ ହେଇ ଗଲୁଣି । ଯେ କୌଣସି ମାଇକିନିଆ କି ଟୋକିକି ଗେହିଁ ପାରିବୁ । ଗେହେଁ ମୋ ରାଜା... ଜମେଇ କରି ଗେହେଁ । ରାଜା ଲମ୍ବା ଲମ୍ବା ଷ୍ଟ୍ରୋକ ମାରି ବୋଉକୁ ଗେହିଁ ଚାଲିଲା ।
ଲଳିତା: ତୁ ତୋ ବୋଉକୁ ଗେହୁଁଚୁ ବୋଲି କାହାରି ଆଗରେ କହିବୁ ନାହିଁ ତ ।
ରାଜା - ନାହିଁ ବୋଉ...କେବେ ନୁହେଁ ।
ରାଜା ତା ବାଣ୍ଡକୁ ଜୋରରେ ଦାବିଲା । ଲଳିତା ଗେହିଁବା ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରି ଚାଲିଲା । ତା ପାଟିରୁ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଶିତ୍କାର ବାହାରିବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ଲଳିତା: ଆଃ...ବହୁତ ଭଲ ।
ରାଜା – ତୁ ଯଦି ଆଉ ଥରେ ଲଙ୍ଗଳା ନ ହେବୁ, ତାହେଲେ ମୁଁ କାହାରି ଆଗରେ କେବେ ବି କିଛି କହିବି ନାହିଁ ।
ଲଳିତା: ତୁ ଯଦି କାହାରିକୁ ନ କହିବୁ, ତେବେ ମୁଁ ତତେ ପ୍ରତିଦିନ ଗେହିଁବା ପାଇଁ ଦେବି । ମୋ ବିଆ ଚାଟିବାକୁ ଦେବି । ମୁଁ ତୋ ରାଣ୍ଡୀ...ତୁ ମୋତେ ସବୁଦିନେ ଗେହିଁବୁ । ପୁଣି ତୋର ଏଇ ମସ୍ତ ବାଣ୍ଡ ପାଇଁ ମୁଁ ନୂଆ ନୂଆ ବିଆ ଯୋଗାଡ଼ କରି ଦେବି । ଆଃ... ଗେହେଁ...ଗେହେଁ...
ମାଆ ପୁଅ ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କି ଜାବୁଡ଼ି ଧରିଲେ ।
ରାଜା – ବୋଉ, ମୋର କ’ଣ ହଉଚି...
ଲଳିତା ଜାଣି ପାରିଲା ରାଜାର ବୀର୍ଯ ବାହାରିବା ବେଳ ହୋଇ ଗଲାଣି । ସେ ଠିକ୍ କଲା, ଯେହେତୁ ତା ପୁଅର ଏଇଟା ପ୍ରଥମ ଗେହିଁବା; ତେଣୁ ସେ ତାକୁ ତା ବିଆ ଭିତରେ ବୀର୍ଯ ଛାଡ଼ିବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ଦେବ । ସେ ତ ଫାମିଲି ପ୍ଲାନିଂ ଅପରେସନ ହେଇଚି, ତେଣୁ ଭିତରେ ବୀର୍ଯ ଛାଡ଼ିଲେ କିଛି ଅସୁବିଧା ହେବ ନାହିଁ । ସେ ରାଜାର ପିଚାକୁ ତା ଗୋଡ଼ରେ ଛନ୍ଦି ରଖି ତାକୁ ବିଆକୁ ଅନୁଭବ କରିବା ପାଇଁ ଦେଲା । ଲଳିତା ବି ଚରମ ଅବସ୍ଥାରେ ପହଞ୍ଚି ଯାଇଥିଲା । ତେଣୁ ପୁଅକୁ ଜାବୁଡ଼ି ଧରି ଘନ ଘନ ଚୁମା ଦେବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ରାଜା – ବୋଉ, ଏହା ହେଉଛି ମୋ ଜୀବନର ସବୁ ଠାରୁ ସୁଖ ଓ ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ କାମ ।
ଲଳିତା: ହଁ ବେଟା, ତୁ ତୋ ବାପା ଠାରୁ ଭଲ ଗେହୁଁଚୁ । ଆମେ ଦୁହେଁ ଏକୁଟିଆ ଥିବା ବେଳେ ଯେ କୌଣସି ସମୟରେ ମୋତେ ଗେହିଁ ପାରିବୁ । ମୁଁ ତୋତେ ମନା କରିବି ନାହିଁ ।
ଲଳିତା ରାଜାକୁ ତା ଦୁଇ ବାହୁରେ କୁଣ୍ଢେଇ ଧରିଲା ।
ଲଳିତା: ହନି, ତୋ ବାଣ୍ଡ ଯେତେବେଳେ ପୁଣି ଥରେ ଟାଣ ହୋଇ ଠିଆ ହେବ, ସେତେବେଳେ ତୁ ଆଉ ଥରେ ଗେହିଁବୁ ।
ସେଦିନ ରାତିରେ ସେହି ରୁମରେ ଲଳିତା ତା ଅନ୍ୟ ତିନି ପିଲା ଶୋଇଲେ ବି ଲଳିତା ତା ବଡ଼ ପୁଅ ରାଜା ପାଖରେ ଶୋଇ ତା ପାଖରୁ ଗିହଣର ମଜା ଚାଖିଲା । ରାଜାର ବୟସ ଏବେ ୧୫ ବର୍ଷ ହେଲେ ବି ତା ବାଣ୍ଡଟା ତା ବାପା ବାଣ୍ଡ ଠାରୁ ମୋଟା ଓ ଲମ୍ବା ଥିଲା । ସେଦିନ ରାତିରେ ରାଜା ତା ବୋଉକୁ ପୁଣି ଥରେ ପୁରା ୪୫ ମିନିଟ୍ ଗେହିଁଲା ଓ ବିଆ ଭିତରେ ବୀର୍ଯ ଛାଡ଼ିଲା । ଲଳିତା ଏତେ ଖୁସି ହୋଇ ଗଲା ଯେ ପୁରା ୫ ମିନିଟ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ରାଜାକୁ କୁଣ୍ଢଇ ଧରି ଚୁମା ଦେଲା ।
ରାଜା ପଚାରିଲା – ବୋଉ, ତତେ ଭଲ ଲାଗିଲା ତ?
ଲଳିତା ରାଜା ଛାତିରେ ତା ବଡ଼ ବଡ଼ ଦୁଧ ଯୋଡ଼ାକୁ ଦାବି ତା ଓଠରେ ଗାଢ଼ ଚୁମା ଦେଇ ଗୋଟାଏ ହାତରେ ନରମ ହୋଇ ଯାଇଥିବା ବାଣ୍ଡକୁ ଆଦର କରୁ କରୁ କହିଲା: ହନି, ତୁ ତ କମାଲ କରିଦେଲୁ । ତୁ ତୋ ବାପାଙ୍କ ଠାରୁ ଶହେ ଗୁଣ ଭଲ ଗେହୁଁଚୁ । ତୁ ମତେ ପୁରା ଖୁସି କରି ଦେଇଚୁ । ଏଥରକ ତୋ ବାପା ମତେ ଗିହନ୍ତୁ କି ନ ଗିହଁନ୍ତୁ ତୁ ମତେ ସବୁ ଦିନେ ନିଶ୍ଚୟ ଗେହିଁବୁ । ଗେହଁବୁ ନା?
-ଶେଷ-
- Get link
- X
- Other Apps
- Get link
- X
- Other Apps
This comment has been removed by the author.
ReplyDelete